Aleksander Ułan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksander Ułan (zmarł przed 1740) – rotmistrz i pułkownik oddziałów tatarskich w służbie saskiej. Od jego nazwiska prawdopodobnie pochodzi nazwa formacji lekkiej kawalerii – ułanów.

Pochodził z litewskich Tatarów osiadłych w powiecie oszmiańskim we wsi Łostai. W 1704 był rotmistrzem tatarskiej chorągwi w wojsku koronnym. W 1713 został pułkownikiem pułku tatarskiego. W latach 1715-1716 walczył po stronie króla Augusta II z konfederatami tarnogrodzkimi. W 1717 pułk przeszedł na żołd saski. Za zasługi otrzymał od Augusta wieś Koszoły w ekonomii brzesko-litewskiej. Ożeniony był z Marianną z Achmatowiczów. Zamieszkiwał w Studziance[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatarzy na Podlasiu (pol.). Szlak Tatarski. [dostęp 8 października 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 marca 2009)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]