Aleksandr Łodygin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksandr Łodygin
Александр Лодыгин
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Aleksandr Nikołajewicz Łodygin
Data urodzenia 1847
Data śmierci 1923
Zawód, zajęcie elektrotechnik, wynalazca
Żarówka Łodygina

Aleksandr Nikołajewicz Łodygin, ros. Александр Николаевич Лодыгин (ur. 1847, zm. marzec 1923 na Brooklynie[1]) – rosyjski elektrotechnik i wynalazca. Od 1916 mieszkał na stałe w Stanach Zjednoczonych[2].

Do jego sukcesów należy zbudowanie w 1872 żarówki z żarnikiem w postaci pręcika węglowego. W 1874 za ten wynalazek Łodygin otrzymał nagrodę od Petersburskiej Akademii Nauk. W tym samym roku przyznano mu także patent nr 1619[2][1].

W późniejszym okresie kontynuował prace na udoskonaleniem swojej żarówki. W 1890 zastosował w żarówce żarnik wolframowy. Do jego innych wynalazków należą liczne nowatorskie urządzenia elektryczne, między innymi grzejniki, aparat oddechowy dla nurków (akwalung), w którym tlen był otrzymywany przez elektrolizę wody, a także piece elektryczne do topienia metali[2][1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]