Woroneż

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Woroneż
Воронеж
Ilustracja
Woroneż
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód  woroneski
Burmistrz Wadim Kstienin
Powierzchnia 596,51 km²
Wysokość 154 m n.p.m.
Populacja (2020)
• liczba ludności
• gęstość

1 058 261
1767,84 os./km²
Nr kierunkowy +7 (473)
Kod pocztowy 394000-394095
Tablice rejestracyjne 36, 136
Podział miasta 6 dzielnic
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Woroneż”
Położenie na mapie Europy
Mapa konturowa Europy, po prawej znajduje się punkt z opisem „Woroneż”
Położenie na mapie obwodu woroneskiego
Mapa konturowa obwodu woroneskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Woroneż”
Ziemia51°39′N 39°12′E/51,650000 39,200000
Strona internetowa
Portal Rosja

Woroneż (ros. Воронеж) – miasto obwodowe w Rosji, nad rzeką Woroneż (dopływ Donu). Znajduje się 486 km na południe od Moskwy, przy federalnej magistrali M4 „Don”. Aglomeracja woroneska liczy ponad 1,3 mln mieszkańców, a samo miasto (2020) 1 058 261 mieszkańców[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy nazwę Woroneż wymienił pod datą 1177 roku Latopis Ipatijewski z XV wieku. Obecny Woroneż założony został w 1586 roku jako osada obronna na trasie najazdów Tatarów nogajskich i Tatarów krymskich. W 1682 stał się siedzibą biskupstwa prawosławnego.

Woroneż ok. 1900 r.

W końcu XVII wieku car Piotr I rozkazał zbudować w Woroneżu stocznię rzeczną (Rosja nie posiadała wtedy na południu dostępu do morza). W 1700 roku rozpoczęto budowę pierwszego statku (Predestynacja (1700)), dlatego Woroneż jest znany w Rosji jako „kolebka floty rosyjskiej”. W XVIII wieku Woroneż stał się jednym z większych ośrodków na południu ówczesnej Rosji. Prawa miejskie otrzymał w 1779 roku.

W 1868 roku do miasta doprowadzono kolej. W roku 1919 w okolicach miasta miały przebieg ciężkie walki bolszewików z oddziałami białogwardyjskimi. Większość budynków miasta została zniszczona podczas walk radziecko-niemieckich w 1943 roku. W latach 50. XX wieku miasto odbudowano w stylu socrealistycznym.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Obecnie[kiedy?] miasto jest ważnym ośrodkiem przemysłu maszynowego, elektronicznego, chemicznego, lekkiego, spożywczego oraz materiałów budowlanych[2].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Nauka i oświata[edytuj | edytuj kod]

W mieści ma siedzibę Woroneski Uniwersytet Państwowy[3].

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Panorama prawego brzegu

Sport[edytuj | edytuj kod]

Stadion miejski

Ludzie związani z Woroneżem[edytuj | edytuj kod]

Polacy w Woroneżu[edytuj | edytuj kod]

W 1870 w Woroneżu urodził się Marcin Woyczyński, doktor medycyny, pułkownik lekarz Wojska Polskiego. W Woroneżu inżynier chemik Antoni Wołk-Łaniewski ukończył gimnazjum, a rotmistrz Mikołaj Maciejowicz szkołę wojskową. Podczas I wojny światowej Karol Koźmiński zorganizował w Woroneżu Związek Wojskowy Polaków, a internowany w mieście był pisarz Jan Parandowski. Po wojnie był tu więziony przez bolszewików wojskowy Stanisław Magnuszewski. W Woroneżu zmarli:

  • Joachim Leśniewicz – kapitan wojska polskiego, działacz niepodległościowy, powstaniec listopadowy, po zsyłce na Syberię spędził tu ostatnie lata życia
  • Aniela Gajewska – szarytka, skazana za pomoc powstańcóm styczniowym, zmarła w drodze na zesłanie na Syberię
  • Artur Hausner – poseł na Sejm II RP, więziony tu przez Rosjan w czasie II wojny światowej
  • Bohdan de Nisau – działacz socjalistyczny i komunistyczny, inżynier chemik, więziony tu przez Rosjan

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]