Alojzy Bujnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alojzy Bujnicki
Herb
herb Łabędź
Data urodzenia

1764

Data i miejsce śmierci

14 lipca1831
Dyneburg

Ojciec

Piotr Bujnicki

Żona

Eleonora z Jeleńskich

Dzieci

Nestor Bujnicki (1801-1858)

Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Księstwo Warszawskie)
Podpis Alojzego Bujnickiego (1795)

Alojzy Bujnicki herbu Łabędź[a] (ur. 1764, zm. 14 lipca 1831 roku w Twierdzy Dyneburg)[1] - jeden z dowódców powstańczej siły zbrojnej w powiecie dziśnieńskim w czasie powstania listopadowego, zastępca Walentego Brochockiego[1].

Ojcem Alojzego był Piotr Bujnicki - sędzia ziemski połocki w latach 1771-1789[2]. Natomiast jego stryjecznym bratem był Kazimierz Bujnicki[3]. W latach 1791/92 Alojzy był deputatem witebskim do Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego[4][5]. Wziął udział w wojnie polsko-rosyjskej w obronie Konstytucji 3 maja. W stopniu rotmistrza dowodził ochotniczym oddziałem szlachty z okolic Połocka, włączonym pod Wilnem do wojska regularnego[6][7][8]. W późniejszych latach był marszałkiem szlachty powiatu dziśnieńskiego. W latach 1797-1830 w swojej posiadłości w Zaborzu koło Głębokiego organizował coroczne spotkania towarzyskie, których uwieńczeniem były amatorskie przedstawienia teatralne. Był nie tylko organizatorem teatru i wystawianych w nim spektakli (w których także występował), ale również dyrektorem tamtejszego Towarzystwa Dobroczynności[9]. Luminarzem zaborskiego teatru był jego kuzyn Jan Chodźko[10]. W 1812 roku, w czasie wojny Napoleona z Rosją, marszałek Bujnicki został mianowany podprefektem powiatu dziśnieńskirgo[11]. Urzędował w Głębokiem[12]. Odznaczony orderem św. Stanisława[13][3]. Był dziadzicem dóbf Bartoszewo, Hołubicze, Aloizberg, Woronowo i in[3].

Żoną Alojzego Bujnickiego była Eleonora z Jeleńskich (1771). Ich syn to Nestor Bujnicki (1801-1858)[14][3].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Bujniccy z Białej Rusi i Inflant pieczętowali się herbem Łabędź w odmianie z niebieskim polem na którym umieszczony był łabędź, a nad nim srebrna gwiazda.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Stanisław Dangel, Rok 1831 w Mińszczyźnie . Warszawa 1925, s. 122.. [dostęp 2021-10-16]. (pol.).
  2. Buynicki Alojzy s. Piotra, rotmistrz kawalerii narodowej polskiej, właściciel majątku Hołubicze w powiecie dziśnieńskim. (w:) Spisy rewizyjna powiatu dziśnieńskiego, 1795, FHL 102123930, s. 334. na: FamilySearch. [dostęp 2021-06-23]. (pol.).
  3. a b c d Seweryn hr. Uruski, Rodzina: Herbarz Szlachty Polskiej,. Warszawa 1905, t. 2, s. 69-70.
  4. Andrzej Rachuba, Przemysław P. Romaniuk, Deputaci Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego. 1697-1794. Spisy, T. 2, Warszawa 2004, s. 398.
  5. Jan Ciechanowicz, Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego, T. 4, Rzeszów 2001, s. 193
  6. Adamn Wolański, Wojna polsko-rosyjska 1792 r. T. 2, Kampanja Litewska,. Poznań 1922, s. 78, 80, 176, 304. (pol.).
  7. Władysław Smoleński, Konfederacya Targowicka. Warszawa 1903, s. 108, 155, 194, 195. (pol.).
  8. Tadeusz Korzon, Wewnętrzne dzieje Polski za Stanisława Augusta, 1764-1794: Badania historyczne ze stanowiska ekonomicznego i administracyjnego, tom 5. Kraków 1897, s. 159. (pol.).
  9. Kuryer Litewski. Wilno, 1811-07-29, nr 60. (pol.).
  10. Dorota Samborska-Kukuć, Wspomnienia o Zaborzu. Z historii teatrów dworskich na Kresach [w:] "Pamiętnik Teatralny", Tom 52, Numer 3/4 (207/208) (2003), s. 15-22.
  11. Dariusz Nawrot, Litwa i Napoleon w 1812 roku, Katowice 2008, s. 311
  12. Акты, издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов ... 1812, t. 37. Wilno 1912, s. 319. (ros.).
  13. Alojzy Buynicki, marszałek powiatu dziśnieńskiego, kawaler orderu św. Stanisława (w:) Spisy rewizyjna powiatu dziśnieńskiego, 1811, FHL 102572699, s. 696. na: FamilySearch. [dostęp 2021-10-16]. (ros.).
  14. Spisy rewizyjna powiatu dziśnieńskiego, 1816, FHL 105772397, s. 506. na: FamilySearch. [dostęp 2021-10-18]. (ros.).