Alojzy Ehrlich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alojzy Ehrlich
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 1914
Komańcza
Data i miejsce śmierci 17 grudnia 1992
Paryż

Alojzy "Alex" Ehrlich (ur. 1914 w Komańczy, kahał w Bukowsku, zm. 7 grudnia 1992 w Paryżu) – polski tenisista stołowy pochodzenia żydowskiego, uważany za najlepszego zawodnika tenisa stołowego Hasmonei Lwów. Był jednym z najbardziej popularnych sportowców w międzywojennej Polsce.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był ćwierćfinalistą mistrzostw świata w 1933, brązowym medalistą z 1935 oraz srebrnym z 1936, 1937 i 1939. W roku 1934 znalazł się w pierwszej dziesiątce najpopularniejszych sportowców polskich w Plebiscycie "Przeglądu Sportowego" w 1934. Na początku 1930 Ehrlich, który biegle mówił w ośmiu językach, przeniósł się do Francji. Pozostał jednak wierny Polsce i reprezentował swój rodzinny kraj w kolejnych turniejach. Ehrlich trenował również reprezentację Egiptu w 1939 roku w ramach przygotowań do Mistrzostw Świata.

Podczas II wojny światowej, Ehrlich został zatrzymany przez Niemców a następnie wysłany do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Spędził tam cztery lata. Po tym okresie kilka mięsięcy przebywał w niemieckim obozie Dachau (KL). Od komory gazowej, uratował go fakt że naziści widzieli w nim mistrza świata, wykorzystując jak wszystkich sportowców-więźniów, w misjach propagandowych poza obozem, aby pokazać lokalnej społeczności – więźniów będących "w dobrej kondycji". Po wyzwolenia obozu, Alex ważył tylko 37 kg, na ponad 190 cm wzrostu.

Po roku 1945, Ehrlich nadal grał w tenisa, i to z wieloma osiągnięciami. Jednakże, nie reprezentował już więcej Polski, ponieważ z powodu życia na Zachodzie, został uznany za persona non grata przez władze komunistyczne. W latach od 1952 do 1963, był członkiem drużyny francuskiej, dochodząc wraz z nią do ćwierćfinału podczas Mistrzostw Świata w roku 1957. Ponadto, w latach 1946 i na początku 1950, Ehrlich wiele razy był mistrzem międzynarodowym w takich państwach, jak Irlandia, Francja, Niemcy i Holandia. Po zakończeniu kariery zawodniczej, Ehrlich pełnił wiele funkcji trenerskich. Trenował m.in. niemieckie kluby tenisowe w 1952, w tym najlepszych sportowców z Bawarii. Na Rivierze Francuskiej otworzył ośrodek wypoczynkowy w którym prowadził szkolenia z tenisa stołowego.

Zmarł w szpitalu na przedmieściach Paryża Saint-Denis w dniu 7 grudnia 1992.