Altamira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miejsca w Hiszpanii. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Altamira
Państwo  Hiszpania
Położenie w pobliżu Santillana del Mar
Długość 270 m
Data odkrycia 1879 r.
Położenie na mapie Kantabrii
Mapa lokalizacyjna Kantabrii
Altamira
Altamira
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
Altamira
Altamira
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Altamira
Altamira
Ziemia 43°22′57″N 4°06′58″W/43,382500 -4,116111
Jaskinia Altamira i jaskinie ze sztuką paleolityczną w północnej Hiszpaniia
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Kraj  Hiszpania
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, III
Numer ref. 310
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1985
na 9. sesji
Dokonane zmiany 2008 (rozszerzenie)
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Altamirajaskinia krasowa w górach Kantabryjskich w północnej Hiszpanii, w pobliżu miejscowości Santillana del Mar[1]. Odkryta w 1879 r. Jej wnętrze pokryte jest wielobarwnymi rysunkami należącymi do kultury magdaleńskiej.

Długość jaskini ok. 270 m, wysokość w niektórych odgałęzieniach i komorach: 1-2,6 m. W części głównej jaskini na stropie o pow. ponad 100 m² odkryto sylwetki zwierząt. Kilkanaście żubrów, jelenie, sarny, konie i koziorożce, oraz znaki geometryczne, malowane w trzech kolorach: czerwień,czerń i fiolet[2]. Wymiary fryzu to 18,0 m długości i 9,0 m szerokości.

Fragment rysunku naskalnego w Altamira

Wysokość jaskini, w której został znaleziony, wynosi ok. 2,0 m. Artysta wykorzystał naturalną rzeźbę skalną, jej wybrzuszenia i załamania, malując na nich sylwetki żubrów w różnych pozycjach: klęku, skoku, upadku. Całe przedstawione stado żubrów znajduje się w ruchu. Sprawia wrażenie stada zatrzymującego się w pędzie przed postacią dwunastometrowej łani namalowanej na najbardziej oddalonej płaszczyźnie. Głowa łani zwrócona jest w kierunku otworu jaskini. Na ścianach znajdują się także ryty antropomorficzne oraz odciski i kontury dłoni. Większość rysunków powstała około 13 000 lat p.n.e., jednak niektóre fragmenty rysunków datuje się, stosując datowanie radiowęglowe, na wiek od 25 000 do 35 000 lat[2][1] .

Jest to jedno z największych osiągnięć sztuki górnopaleolitycznej. Badacze chętnie przypisują rysunkom charakter magiczny, ale wydaje się, że lepiej jest traktować je jako wyraz dążenia do poznawania świata: umiejętność odzwierciedlenia rzeczywistości, początek sztuki, nauki, a nawet pisma.

Jaskinię odkrył Marcelino Sanz de Sautuola w 1879 roku. Od czasu udowodnienia, że malowidła pochodzą z paleolitu, liczba odwiedzających wciąż rosła. W 1973 roku jaskinię odwiedziło 174 000 ludzi[1]. Wpływ wydychanego dwutlenku węgla oraz pyłu odzieżowego nie był obojętny, co doprowadziło do zamknięcia jaskini dla publiczności w 1977 roku[3]. Ponownie otwarto w 1982, lecz dostęp był ograniczony do kilku osób dziennie i aby wejść do jaskini, trzeba było wpisać się na listę oczekujących trzy lata wcześniej[2]. W 2001 roku zamknięto ponownie jaskinię, zezwalając na wstęp tylko naukowcom i konserwatorom[4]. Jednocześnie zbudowano replikę jaskini, którą otwarto w 2008 roku[3].

Od 1984 roku jaskinia znajduje się na liście UNESCO Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Ludzkości[5][3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Cueva de Altamira, The Sistine Chapel of Palaeolithic Art (ang.). [dostęp 31-11-2012].
  2. a b c Visit the Altamira Caves in Cantabria, Spain - a visitors guide to Altamira Caves with places to visit (ang.). [dostęp 31-11-2012].
  3. a b c Altamira Cave, World Heritage Site (ang.). [dostęp 31-11-2012].
  4. Visita la Cueva de Altamira (hiszp.). [dostęp 31-11-2012].
  5. The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization: Cave of Altamira and Paleolithic Cave Art of Northern Spain (ang.). [dostęp 31-11-2012].