Amasya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Amasya
Ilustracja
Państwo  Turcja
Prowincja Amasya
Populacja (200)
• liczba ludności

74 393
Położenie na mapie Turcji
Mapa konturowa Turcji, u góry znajduje się punkt z opisem „Amasya”
Ziemia40°39′N 35°50′E/40,650000 35,833333
Strona internetowa

Amasyamiasto w Turcji, stolica prowincji Amasya.

Według danych na rok 2000 miasto zamieszkiwało 74 393 osób, a według danych na rok 2004 całą prowincję ok. 361 000 osób. Gęstość zaludnienia w prowincji wynosiła ok. 65 osób na km².

W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy, spożywczy oraz ceramiczny[1].

Historia miasta[edytuj | edytuj kod]

Starożytna Amasea (łac. Amasia, pl. Amazja), od III w. p.n.e. stolica królów Pontu. Od 70 p.n.e. miasto rzymskie. 63 p.n.e. miejsce urodzenia Strabona, greckiego geografa, historyka i podróżnika. Święty Teodor z Amasei w 306 podpalił świątynię „Matki bogów” Kybele, po czym po torturach skazano go na śmierć przez spalenie. Amasya była stolicą historycznej archidiecezji we cesarstwie rzymskim w prowincji Elenoponto, obecnie katolickie biskupstwo tytularne[2].

W średniowieczu jedno z ważniejszych miast cesarstwa Trapezuntu. Od XII w. w granicach państwa Seldżukidów. W 1392 r. zdobyte przez sułtana Bajazyda I, pozostawało pod specjalną opieką dynastii osmańskiej jako jeden z ośrodków naukowych i kulturalnych ich państwa.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zabytki w mieście to: skalne groby królów Pontu z czasów hellenistycznych (III-I w. p.n.e.), ruiny cytadeli bizantyjskiej, wzniesionej na ruinach pontyjskiego akropolu, bizantyjski kościół z pocz. VII w. (obecnie meczet Fethiye Camii); meczety: Burmali Minare Camii, z minaretem w kształcie spirali (1242), Gök Mederse Camii (1276), Yörgüç Paşa Camii (1430-1438), Sultan Beyazit Camii (1486), Mehmet Paşa Camii (1486), szpital Darüssifa Hani (1308-1309); liczne mauzolea grobowe z XIV-XV w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Amasya, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-05-23].
  2. Amasea na Catholic-Hierarchy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]