Anatolij Kuklin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Anatolij Pietrowicz Kuklin ros. Анатолий Петрович Куклин (ur. 3 stycznia 1932 w mieście Satka w obwodzie czelabińskim (ZSRR), zm. 16 stycznia 2006 w Kijowie) – pułkownik lotnictwa, członek drugiego oddziału kosmonautów ZSRR (WWS 2).

Wykształcenie oraz służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1947 – ukończył szkołę podstawową.
  • 1949 – został absolwentem 11 Swierdłowskiej Szkoły Lotnictwa Wojskowego.
  • 1952 – po zakończeniu szkolenia w Stalingradzkiej Wojskowej Szkole Lotniczej (ВАУЛ) rozpoczął służbę w siłach powietrznych okręgu murmańskim. Przez kilka lat stacjonował w Grupie Wojsk Radzieckich na terenie NRD.
  • 1961 – do czasu zakwalifikowania się do oddziału kosmonautów służył w moskiewskim okręgu wojskowym.

Kariera kosmonauty[edytuj | edytuj kod]

  • 10 stycznia 1963 – został wybrany do drugiej grupy radzieckich kosmonautów (WWS 2). Mieli oni uczestniczyć w misjach o charakterze wojskowym. Przez dwa lata przechodził ogólne szkolenie przygotowujące do lotu w kosmos (ОКП).
  • marzec 1965 – podczas lotu statku kosmicznego Woschod 2 razem z Anatolijem Filipczenko był operatorem łączności w jednym z syberyjskich naziemnych punktów kierowania lotem.
  • 1966-1967 – wraz z grupą innych kosmonautów przechodził szkolenie w ramach programu Spiral.
  • 1967-1968 – w składzie innej grupy kosmonautów przeszedł trening do lotu na statku kosmicznym 7K-L1, którego zadaniem był lot wokół Księżyca. Był dublerem Aleksieja Leonowa.
  • 1968 – jako dowódca trzeciej (rezerwowej) załogi szkolił się do lotu w ramach projektu Kontakt. Razem z nim w składzie załogi znaleźli się z Władisławem Wołkowem i Piotrem Kołodinem.
  • styczeń 1969 – był drugim dublerem Borysa Wołynowa w czasie misji Sojuza 5.
  • luty-lipiec 1969 – uczestniczył w przygotowaniach do lotu trzech statków załogowych – Sojuz 6, Sojuz 7 i Sojuz 8. Był razem z Georgijem Grieczko i Piotrem Kołodinem w składzie drugiej rezerwowej załogi Sojuza 8.
  • lipiec 1969 – z uwagi na stan zdrowia został odsunięty od dalszych przygotowań do lotów w kosmos.
  • 1969-1975 – dalej pełnił służbę w oddziale kosmonautów pełniąc m.in. funkcję zastępcy komendanta oddziału kosmonautów a później komendanta oddziału kosmonautów-słuchaczy.
  • 15 września 1975 – zgodnie z rozkazem dowództwa lotnictwa wojskowego opuścił oddział kosmonautów. Przeszedł do służby w Sztabie Sił Powietrznych gdzie zajmował się przygotowywaniem i bezpieczeństwem lotów kosmicznych.
  • 31 grudnia 1987 – z uwagi na wiek został przeniesiony do rezerwy.

Po opuszczeniu oddziału kosmonautów[edytuj | edytuj kod]

  • 1987-1995 – był członkiem Rady Głównej Komitetu ds. Kosmonautyki przy DOSAAF – Ochotniczym Towarzystwie Wspierania Armii, Lotnictwa i Floty ZSRR (ДОСААФ СССР).

Od 1992 roku organizacja ta zmieniła swoja nazwę na ROSTO – Rosyjskie Sportowo-Techniczne Towarzystwo Obronne (РОСТО).

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]


Zmarł 16 stycznia 2006 na skutek powikłań po udarze mózgu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]