Andigena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andigena[1]
Gould, 1851[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – andotukan czarnodzioby (A. nigrirostris)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd dzięciołowe
Podrząd dzięciołowce
Nadrodzina Ramphastoidea
Rodzina tukanowate
Podrodzina tukany
Rodzaj Andigena
Typ nomenklatoryczny

Pteroglossus hypoglaucus Gould, 1833

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Andigenarodzaj ptaka z podrodziny tukanów (Ramphastinae) w rodzinie tukanowatych (Ramphastidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 41–51 cm; masa ciała 222–450 g[4]. Charakterystyczną cechą tukanów z tego rodzaju jest połączenie brązowych skrzydeł, brązowego grzbietu i żółtego kupra. Ich dziób zakrzywiony jest tylko w niewielkim stopniu. Siedząc przybierają bardziej wyprostowaną postawę, niż arasari czy inne tukany[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Andigena: nowołac. Andium „Andy”; gr. γενος genos „rasa, rodzaj, gatunek”[6].
  • Ramphomelus: gr. ῥαμφος rhamphos „dziób”; μελας melas, μελανος melanos „czarny”[6]. Gatunek typowy: Pteroglossus nigrirostris Waterhouse, 1839.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[7]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andigena, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Gould. Descriptions of new Birds. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 18, s. 93, 1850 (ang.). 
  3. Ch.L. Bonaparte. Conspectus Volucrum Zygodactylorum. „Ateneo Italiano”. 2, s. 119, 1854 (łac.). 
  4. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Toucans (Ramphastidae), version 1.0.. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.rampha1.01. [dostęp 2020-10-08]. (ang.) Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji
  5. Daša Wernerová. Tukany i arasari. „Nowa Exota”. 3/2018. s. 32. ISSN 8962 1214 8962. 
  6. a b Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  7. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Ramphastini Vigors, 1825 (Wersja: 2020-05-18). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-10-08].