Andrzej Lajborek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Lajborek
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1949
Grajewo Polska
Zawód aktor, bard
Lata aktywności od 1971
Zespół artystyczny
Teatr Nowy w Poznaniu
Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Andrzej Lajborek (ur. 21 lutego 1949 w Grajewie) – polski aktor teatralny i filmowy.

W 1971 roku ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Zadebiutował 20 lutego 1971 rolą Jana w Grze w zbijanego Ionesco w reżyserii Jerzego Jarockiego. W latach 1971-1975 pracował w Teatrze Dramatycznym w Szczecinie, a od 1975 jest aktorem Teatru Nowego im. Tadeusza Łomnickiego w Poznaniu. Wystąpił w ponad stu rolach teatralnych w spektaklach takich reżyserów jak Barbara Fijewska, Conrad Drzewiecki, Janusz Nyczak, Izabella Cywińska, Janusz Wiśniewski, Jerzy Satanowski, Erwin Axer, Krzysztof Babicki, Robert Gliński i Eugeniusz Korin[1].

W 1979 roku został laureatem Białego Bzu, zaś w 2013 roku został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[2][1].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Encyklopedia, Andrzej Lajborek, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2017-08-04] (pol.).
  2. AJ: Teatr Nowy zainaugurował Rok Jubileuszowy. www.gloswielkopolski.pl, 7 stycznia 2013. [dostęp 9 stycznia 2013].