Andrzej Orłoś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Filip Orłoś (ur. 16 lutego 1934 w Albigowej koło Łańcuta, zm. 29 kwietnia 2018[1]) – polski jeździec, olimpijczyk.

Syn Bolesława. Wnuk gen. Filipa Siarkiewicza. Z wykształcenia inżynier rolnik. Uznawany jest za jednego z najwszechstronniejszych polskich jeźdźców. Trzykrotnie zdobywał mistrzostwo Polski: 1959 w WKKW, 1961 w ujeżdżeniu i 1964 w skokach. Był także 3-krotnym I wicemistrzem i 2-krotnym II wicemistrzem.

Startował w Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie w 1960. W konkurencji WKKW indywidualnie zajął 17 miejsce w stawce 72 zawodników. W konkursie WKKW drużynowym polska drużyna (w składzie: Orłoś, Marian Babirecki, Marek Roszczynialski i Andrzej Kobyliński) nie została sklasyfikowana. W 1959 w Mistrzostwach Europy w drużynowym WKKW zajął 4 miejsce.

Po zakończeniu kariery zawodniczej trener i działacz. Pełnił wiele funkcji w jeździectwie polski i międzynarodowym między innymi: wiceprezesa Polskiego Związku Jeździeckiego, trenera koordynatora PZJ oraz członka Komisji WKKW Międzynarodowej Federacji Jeździeckiej. Jako trener przygotowywał polską reprezentacje WKKW do Olimpiady w Moskwie w 1980. Był także sędzią międzynarodowym w WKKW i ujeżdżeniu.

Po zakończeniu kariery sportowej i trenerskiej pełnił funkcje dyrektora Stadniny Koni w Kadynach i Stadniny Koni w Rzecznej.

Można było zobaczyć go w filmie Jana Batorego Karino (1976), gdzie grał rolę sędziego w zawodach (były to zawody rzeczywiste, podczas których, na potrzeby filmu, dodano odpowiednie wątki).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]