Andrzej Taborowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Taborowicz pseud. Jędrek (ur. 21 listopada 1902 w Kępiu w powiecie miechowskim, zm. 1955) - działacz komunistyczny, poseł na Sejm Ustawodawczy 1947-1952.

W 20-leciu międzywojennym działał w KPP i ZMW "Wici. Organizował strajki robotników rolnych i wiejskiej biedoty. W czasie okupacji niemieckiej współpracował ze Stowarzyszeniem Przyjaciół ZSRR, a w 1942 wstąpił do PPR i został jej rejonowym sekretarzem. Organizował terenowe komórki PPR i placówki GL. Wkrótce wszedł w skład okręgowego kierownictwa PPR w Miechowie. Poszukiwany przez hitlerowców, przeszedł do partyzantki i został zastępcą do spraw polityczno-wychowawczych w oddziale GL dowodzonym przez Tadeusza Grochala "Tadka Białego". Agitację i propagandę prowadził zarówno wśród GL-owców, jak i okolicznej ludności. Brał udział w niemal wszystkich akcjach swojego oddziału. Na początku 1944 organizował konspiracyjne rady narodowe i struktury PPR i AL. Został członkiem Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie. Od 1945 brał udział w przeprowadzaniu reformy rolnej. Od 29 grudnia 1945 był posłem do Krajowej Rady Narodowej, reprezentując PPR. Zgłoszony został przez Wojewódzką Radę Narodową w Krakowie. W latach 1947-1952 był posłem na Sejm Ustawodawczy.

Uchwałą Prezydium KRN z 12 czerwca 1946 odznaczony Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy[1].

Pochowany w Alei Zasłużonych Cmentarza Rakowickiego w Krakowie[2].


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monitor Polski nr 140, 1946.
  2. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Andrzej Taborowicz. rakowice.eu. [dostęp 2019-02-23].