Anthem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anthem (ang. hymn) – anglikański nieliturgiczny utwór chóralny[1] z tekstem angielskim. Odpowiednik motetu w muzyce katolickiej i protestanckiej, a po wprowadzeniu basso continuo i stylu concertato – kantaty. Teksty anthemów ograniczały się, w przeciwieństwie do kontynentalnych kantat, do psalmów[2].

W okresie renesansu powstało wielogłosowe, polifoniczne anthem motetowe (full anthem) na chór (full choir). W XVII w. anthem upodobniło się do kantaty (verse anthem) – wprowadzono partie przeznaczone na głosy solowe z towarzyszeniem instrumentalnym (verse), również fragmenty czysto instrumentalne (sinfonia, ritornel). W XVII w. powstawały wreszcie anthems koncertujące, zawierające wersety solowe, koncertowanie wokalno-instrumentalne, wstępy i inteludia instrumentalne oraz basso continuo.

Anthems komponowali między innymi: William Byrd, Orlando Gibbons, John Blow, Henry Purcell, Georg Friedrich Händel, Henry Cooke (zwany Captain Cooke) (około 1615-1672), Matthew Locke oraz Pelham Humfrey.

Przypisy

  1. Anthem - Słownik języka polskiego
  2. Manfred Bukofzer Muzyka w epoce baroku, PWN, s. 282

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Danuta Gwizdalanka: Historia Muzyki 2. Kraków: 2006.
  • Józef Chomiński, Krystyna Wilkowska-Chomińska: Historia Muzyki 1. Kraków: 1989.
  • Manfred Bukofzer: Muzyka w epoce baroku. Warszawa: 1970.
  • Anthem - Encyklopedia PWN. [dostęp 2010-02-24].