Antoine de Jussieu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoine de Jussieu
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1686
Lyon
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 1758
Paryż
Zawód, zajęcie lekarz, botanik, paleontolog
Narodowość Francuz
Rodzice Laurent de Jussieu, Lucie Cousin
Krewni i powinowaci Bernard de Jussieu, Christophle de Jussieu , Isaac de Jussieu, Joseph de Jussieu (bracia), Marie de Jussieu (siostra), Antoine Laurent de Jussieu (bratanek)

Antoine de Jussieu (ur. 6 lipca 1686 w Lyonie, zm. 22 kwietnia 1758 w Paryżu) – botanik i plaeontolog francuski, profesor botaniki i dyrektor ogrodu botanicznego w Paryżu. Najstarszy z rodziny de Jussieu, francuskich pionierów botaniki z XVIII i XIX wieku.

Syn Lucie Cousin i Laurenta de Jussieu[1]. Jego ojciec był aptekarzem. Najstarszy brat Antoine'a, Christophle, również został mistrzem aptekarskim i opublikował traktat o driakwi. Antoine studiował na Uniwersytecie w Montpellier u Pierre'a Magnola. Po uzyskaniu stopnia doktora medycyny w 1707 przeniósł się do Paryża, studiować u Josepha de Tourneforta. Ten niedługo potem zmarł, a jego następca na stanowisku profesora, czyli kierownika królewskiego ogrodu botanicznego Jardin du Roi (Jardin des plantes), Antoine-Tristan Danty d'Isnard, w 1710 zrezygnował z funkcji. Wtedy stanowisko to objął de Jussieu i pozostał na nim do śmierci. Po zostaniu profesorem Antoine de Jussieu z młodszym bratem, Bernardem, odbył podróże po Portugalii, Hiszpanii i południowej Francji. Bernarda zresztą sprowadził do Paryża w celu jego dalszej edukacji. Po pewnym czasie przekazał mu też część obowiązków w rozwijaniu ogrodu botanicznego. Sam zajmował się ogrodem królewskim i wykładami. Prowadził też praktykę lekarską, która zapewniała większy dochód[2], ale leczył głównie biednych[3]. Publikował dużo, m.in. „Discours sur les progrès de la botanique au jardin royal de Paris, suivi d'une introduction à la connaissance des plantes”, ale z jego opisów botanicznych większe znaczenie miał tylko dotyczący kawowca[2] (pod nazwą Jasminum arabicanum[4]). Promował też jego uprawę we francuskich koloniach. Jako pierwszy sugerował wyróżnianie taksonu łączącego tradycyjnie wyróżniane grzyby (grzyby kapeluszowe) i porosty, podkreślając odrębność grzybów od roślin, choć wciąż traktując jako ich klasę, a nie osobne królestwo. Rozpoznał także skamieniałości paproci w węglu i zwierzęcy charakter skamieniałości amonitów. Oprócz własnych prac, opublikował również pośmiertne wydanie „Plantae per Galliam, Hispaniam et Italiam observataeJacques'a Barreliera i trzecie wydanie „Institutiones rei herbariae” Tourneforta[2]. Opisane przez niego taksony są oznaczane skrótem Ant.Juss[5].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoine de Jussieu, Prabook (ang.).
  2. a b c Frans A. Stafleu, Jussieu, Adrien Henri Laurent de, [w:] Dictionary of Scientific Biography, t. 7, Charles Scribner's Sons, 1981, s. 196 (ang.).
  3. Jussieu, De, [w:] Encyclopædia Britannica, 1911.
  4. Gérard Debry, Coffee and Health, Paryż: John Libbey Eurotext, 1994, s. 11, ISBN 2-7420-0037-2 (ang.).
  5. Jussieu, Antoine de (1686-1758), International Plant Names Index (ang.).