Antoni Bielewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Bielewicz
Data i miejsce urodzenia 9 kwietnia 1946
Grodno
Poseł I kadencji Sejmu
Okres od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Przynależność polityczna Porozumienie Centrum

Antoni Bielewicz (ur. 9 kwietnia 1946 w Grodnie) – polski socjolog, poseł na Sejm I kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1977 ukończył studia z zakresu socjologii na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego.

Od 1972 pracował jako socjolog w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Zjednoczenia Przemysłu Precyzyjnego Predom. W latach 1974–1990 był pracownikiem naukowym w warszawskim Instytucie Psychoneurologicznym.

W 1989 został rzecznikiem prasowym ministra zdrowia i opieki społecznej, w 1991 dyrektorem biura w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy. W tym samym roku uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum w okręgu podwarszawskim. Zasiadał m.in. w Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Zdrowia oraz Komisji do Spraw Układu Europejskiego. Był sekretarzem klubu parlamentarnego Porozumienia Centrum.

W 1993 nie ubiegał się o reelekcję. W tym samym roku opuścił PC, zakładając wraz z Markiem Dziubkiem niewielkie ugrupowanie pod nazwą „Nowa Prawica Polska”. Powrócił też do pracy w kancelarii prezydenckiej. W połowie lat 90. krótko zajmował stanowisko wiceprezydenta Warszawy, następnie od 1996 do 2000 był doradcą w urzędzie miasta.

Od 2001 pełnił funkcję redaktora naczelnego projektu badawczego „Encyklopedia Wolności”. Współpracował z Instytutem Lecha Wałęsy.

Działa w kilku organizacjach społecznych, m.in. jako prezes Stowarzyszenia Ochrony Dziedzictwa Narodowego „Ludzie Wolności”[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]