Antoni Furtak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Furtak
Data i miejsce urodzenia 12 czerwca 1944
Chrząchówek
Poseł I kadencji Sejmu
Okres od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Przynależność polityczna PSL-PL

Antoni Furtak (ur. 12 czerwca 1944 w Chrząchówku) – polski mechanik, rolnik i polityk, działacz opozycji w czasach PRL, poseł na Sejm X i I kadencji.

Życiorys[edytuj]

Ukończył Zasadniczą Szkołę Rolniczą w Prabutach (1963), Średnie Studium Zawodowe dla Pracujących Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni (1979), Pomaturalne Studium Ogrodnicze w Pruszczu Gdańskim (1982).

W latach 1964–1965 był zatrudniony w Gminnej Spółdzielni w Reszlu, następnie krótko w Miejskim Handlu Detalicznym w Biskupcu i w Reszelskim Zakładzie Przemysłu Maszynowego Leśnictwa. Od 1966 pracował w Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni jako mechanik urządzeń kopiujących. Zgłosił kilkadziesiąt wniosków racjonalizatorskich, został wyróżniony odznakami „Zasłużony Pracownik Stoczni im. Komuny Paryskiej” i „Zasłużony Racjonalizator”. Działał w radzie pracowniczej, w 1980 był jednym z organizatorów zakładowych struktur „Solidarności”. Od 1981 związany także z „Solidarnością” Rolników Indywidualnych.

Uniknął internowania po wprowadzeniu stanu wojennego ze względu na chorobę i pobyt w szpitalu. Stracił natomiast wkrótce pracę w stoczni. Ukończył wówczas Pomaturalne Studium Ogrodnicze w Pruszczu Gdańskim i przez dwa lata pracował jako kierownik działu sadów i szkółek w Zespole Szkół Rolniczych w Pruszczu Gdańskim. Po zwolnieniu z tego miejsca pracy zatrudnił się w rolnictwie, od 1985 prowadził własne gospodarstwo. W latach 1990–2003 ponownie zatrudniony był w stoczni (na czas sprawowania mandatu na urlopie bezpłatnym).

Od 1983 działał na rzecz reaktywowania struktur „Solidarności” Rolników Indywidualnych w województwie gdańskim, wchodził w skład podziemnych władz lokalnych i centralnych związku. W 1989 został wybrany na wiceprzewodniczącego rady krajowej NSZZ „Solidarność” Rolników Indywidualnych ds. organizacyjnych. W tym samym roku został posłem na Sejm kontraktowy z ramienia Komitetu Obywatelskiego (z Wejherowa), zasiadał w Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich oraz Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Był także członkiem prezydium Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. Na jego apel do prezydium Sejmu napłynęło ponad 300 tys. podpisów pod wnioskiem o wstrzymanie budowy elektrowni jądrowej w Żarnowcu.

Był jednym z założycieli komitetu wyborczego Porozumienie Ludowe (z ramienia którego w wyborach w 1991 uzyskał reelekcję), a następnie partii Polskie Stronnictwo Ludowe – Porozumienie Ludowe, wszedł do władz tego ugrupowania. Sprawował funkcję wiceprzewodniczącego Klubu Parlamentarnego Porozumienia Ludowego, przewodniczył sejmowej Komisji Rolnictwa. Po upływie kadencji w 1993 nie ubiegał się o mandat poselski na kolejną kadencję i ze względu na stan zdrowia wycofał się z życia publicznego. Do 2003 ponownie był zatrudniony w Stoczni Gdynia, w 2004 przeszedł na emeryturę.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]