Antonio Granger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antonio Granger
Data i miejsce
urodzenia
6 czerwca 1976
Detroit, Stany Zjednoczone
Pozycja Rzucający obrońca
Wzrost 201
Masa ciała 98
Informacje klubowe
Obecny klub bez klubu
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1994-98
VIII 1998-XI 98
XII 1998-00
2000-01
2001-02
25.IV 02-02
2002-04
2004-05
2005-07
Boston College
Pistoia Basket
Basket Rimini
Pallacanestro Biella
CB Sevilla
Virtus Bolonia
Efes Pilsen Stambuł
CSKA Moskwa
Efes Pilsen

Carl Antonio Granger (ur. 6 czerwca 1976 roku w Detroit, USA) - amerykański koszykarz.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jego pierwsza styczność z zawodową koszykówką miała miejsce we Włoszech, kiedy latem 1998 roku podpisał kontrakt z Basket Pistoia., mając zastąpić kontuzjowanego Travisa Maya.[1] Szybko jednak odszedł do Rimini, gdzie udało mu się nawet wystąpić w Pucharze Saporty. Dwa lata później wylądował w Bielli, awansując z nimi do I ligi włoskiej - Lega Basket A, co było historycznym wydarzeniem dla tego klubu. Z średnią 25,6 pkt. na mecz został najlepszym strzelecem rozgrywek.

Rok później Granger wyjechał do Hiszpanii, podpisując kontrakt z klubem z Sevilli - Cają San Fernando. Grając w tym klubie wziął udział w Meczu Gwiazd Ligi, podobnie jak rok wcześniej w II lidze włoskiej. W Hiszpanii nie zagrał jednak do końca sezonu, wrajając na Półwysep Apeniński. 25 kwietnia podpisał kontrakt z Virtusem Bolonia. Pucharu Włoch jednak nie wygrał (to ostatnie trofeum klubu przed tym zanim się rozpadł), gdyż te rozgrywki rozegrano w lutym.

Z Włoch wyjechał do Turcji, gdzie przez dwa lata występował w barwach Efesu Pilsen Stambuł. Dwukrotnie zdobył mistrzostwo kraju, został też najlepszym rzucającym za trzy punkty zawodnikiem ligi. W Eurolidze jednak nie szło mu tak dobrze - Efes dwukrotnie nie awansował do Final Four rozgrywek, zajmując w grupie drugie miejsce.

Granger, chcąc zaistnieć na arenie międzynarodowej, odszedł do CSKA Moskwa. Tam udało mu się zdobyć mistrzostwo i puchar Rosji, ale w Eurolidze przegrał w półfinale z TAU Ceramica Vitoria, mimo że Final Four było rozgrywane w Moskwie. Na osłodę pozostał mu tytuł najlepszego strzelca za trzy punkty.

Po rocznym pobycie w stolicy Rosji wrócił do Stambułu. Tam przez dwa lata zdobył dwukrotnie puchar Turcji.

Latem 2007 roku podpisał umowę z hiszpańską Gironą, ale z powodu problemów z kolanem nie zagrał tam ani razu. Obecnie pozostaje bez klubu.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe

Wyróżnienia

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy