Aristolochia sempervirens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aristolochia sempervirens
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd magnoliopodobne
Rząd pieprzowce
Rodzina kokornakowate
Rodzaj kokornak
Gatunek Aristolochia sempervirens
Nazwa systematyczna
Aristolochia sempervirens L.
Sp. Pl. 961 1753[3]
Synonimy
  • Aristolochia altissima Desf.
  • Aristolochia sempervirens Orph. ex Nyman (nom. inval.)
  • Aristolochia sempervirens subsp. altissima (Desf.) Greuter
  • Aristolochia undata Moench
  • Endodeca sempervirens (L.) Raf.[3]

Aristolochia sempervirens L. – gatunek rośliny z rodziny kokornakowatych (Aristolochiaceae Juss.). Występuje naturalnie w południowych Włoszech (także na Sycylii, w Grecji (także na Krecie), w Izraelu oraz Libanie[4][5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Bylina pnąca o zdrewniałych pędach. Dorasta do 0,5–5 m wysokości[5].
Liście
Mają sercowaty kształt. Mają 10 cm długości. Są skórzaste i mają ciemnozieloną barwę[5].
Kwiaty
Mają żółtą barwę z fioletowymi smugami na wewnętrznej krawędzi oraz o fioletowych lub purpurowo-brązowych brzegach. Dorastają do 2–6 cm długości. Mają kształt mocno łukowatej tubki. Zalążnia jest jedwabiście owłosiona[5].
Owoce
Torebki o zaokrąglonym kształcie. Mają 1–4 cm długości[5].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rośnie w wilgotnych i cienistych lasach, wśród krzewów i na suchych kamiennych murach. Występuje na wysokości do 2000 m n.p.m.[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-05-30] (ang.).
  3. a b Aristolochia sempervirens L. (ang.). The Plant List. [dostęp 5 maja 2015].
  4. Aristolochia sempervirens – Maps (ang.). Encyclopedia of Life. [dostęp 5 maja 2015].
  5. a b c d e f Aristolochia sempervirens (fr.). Plantes & botanique. [dostęp 5 maja 2015].