Arne Austeen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arne Austeen
6 zwycięstw
Ilustracja
Arne Austeen, drugi od lewej.
generał brygady
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1911
Stokke, Norwegia
Data i miejsce śmierci 4 maja 1945
Zatoka Flensburska
Przebieg służby
Siły zbrojne RAF roundel.svg RAF
Roundel of Norway.svg Norweskie Siły Powietrzne
Jednostki No.61 Squadron RAF
No.85 Squadron RAF
No.331 Squadron RAF
No.126 Squadron RAF
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Ośrodek szkoleniowy Little Norway, 1940
64 dywizjon RAF

Arne Austeen (ur. 1 lipca 1911, zm. 4 maja 1945) – norweski lotnik, as myśliwski okresu II wojny światowej[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Stokke w południowej Norwegii jako syn Johana Gustafa i Ragnhildy Austeen. Johan był dyrektorem szkoły rolniczej w Fossnes, był również przez dwie kadencje posłem parlamentu Norwegii. Później wykładał na Akademii Rolniczej w Ås.

Arne podjął studia na wydziale inżynierii lądowej Norweskiego Instytutu Technologii w Trondheim. Po uzyskaniu dyplomu został powołany do wojska, ukończył szkołę lotniczą i został mianowany podporucznikiem (fenrik). Po odbyciu służby wojskowej zamieszkał w Gjøvik gdzie podjął pracę w zakładach mechanicznych Øveraasens motorfabrikk & mek. verksted[3] i został członkiem lokalnego aeroklubu.

Gdy Niemcy najechały Norwegię natychmiast zgłosił się do służby. Nie tylko był patriotą ale przeszedł przeszkolenie wojskowe i chciał walczyć. Brał udział w obronie Norwegii. Po kapitulacji nie zamierzał złożyć broni. Zimą 1941 uciekł z okupowanej Norwegii aby kontynuować walkę poza granicami kraju. Przez Stany Zjednoczone dotarł do Kanady gdzie dołączył do ośrodka szkoleniowego dla norweskich pilotów Little Norway.

W sierpniu 1941 Austeen przez Toronto i Halifax dotarł do Wielkiej Brytanii. Został skierowany do Operational Training Unit w Aston Down. Latem 1942, w stopniu kapitana (flight lieutenant) otrzymał przydział do 64 dywizjonu. 9 sierpnia 1943 został przeniesiony do 611 dywizjonu, latał głównie jako dowódca klucza 4 spitfire'ów. Wczesną jesienią 1943 awansował na majora (squadron leader) i otrzymał dowództwo 331 dywizjonu stacjonującego na lotnisku North Weald. Osobistym samolotem Austeena był Spitfire Mk.IX o numerze fabrycznym MH828.

20 października 1943 leciał na czele dywizjonu nad Saint-Quentin. Na wysokości 32 000 stóp (9600 metrów) dostrzeżono dwie formacje wrogich samolotów. Większość Niemców oderwała w prawa stronę, kilku innych skręciło w lewo. Austeen dopadł ostatniego z nich i otworzył ogień z odległości 500 jardów. Pierwsza seria nie wyrządziła żadnych szkód więc ponownie nacisnął na spust. Tym razem zauważył że jego pociski trafiły w skrzydło i kadłub przeciwnika, kilka dużych części odpadło od samolotu nieprzyjaciela. Niemiecki pilot wyskoczył na spadochronie co potwierdził porucznik Fearnley[potrzebne źródło]. 4 dni później Austeen zestrzelił 4 wrogie samoloty[potrzebne źródło]. 7 marca 1944 Austeen zakończył służbę w 331 dywizjonie, a jego obowiązki przejął Leif Lundsten.

Latem 1944 otrzymał stanowisko głównego instruktora w Centralnej Szkole Strzelania Lotniczego Central Gunnery School. W lutym 1945 został dowódcą 126 dywizjonu uzbrojonego w amerykańskie myśliwce Mustang Mk. III.

4 maja 1945 na czele swojej nowej jednostki atakował niemieckie okręty podwodne w Zatoce Flensburskiej. Pierwszy rzucił się do ataku ściągając na siebie ogień wroga. Wtedy U-155 celnie ostrzelał Mustanga Austeena. Arnne Austeen rozbił się w morzu. Jego ciało nigdy nie zostało odnalezione[3][4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Jedna z ulic w Gjøvik została nazwana jego imieniem. Również w Gjøvik w parku pamięci jego nazwisko i data śmierci są wygrawerowane na płycie pamiątkowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arne Austeen. airmen.dk, 19 lutego 2015. [dostęp 1 sierpnia 2017].
  2. Arne Austeen. warbirdfacts.blogspot.com, 12 września 2011. [dostęp 1 sierpnia 2017].
  3. a b c Austeen, Arne. W: Arne Ording, Johnson, Gudrun, Garder, Johan: Våre falne 1939-1945. T. 1. Oslo: Grøndahl, 1949, s. 192–193.
  4. Tor Idar Larsen: Missing in action, The story about Arne Austeen. spitfirepilots.com. [dostęp 1 sierpnia 2017].
  5. Krigskorset og St. Olavsmedaljen med ekegren. Oslo: Grøndahl Dreyer, 1995, s. 196. ISBN 82-504-2190-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jefford, C.G (1988) RAF Squadrons, a Comprehensive Record of the Movement and Equipment of all RAF Squadrons and their Antecedents since 1912 (Airlife Publishing) ​ISBN 1-84037-141-2
  • Shores, Christopher F. & Clive Williams (1966) Aces High: The Fighter Aces of the British and Commonwealth Air Forces in World War II (Shores & Williams)
  • Tor Idar Larsen. Arne Austeen. „Gjøvik Årbok 2009”, 2009 (norw.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]