Autoliza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Autoliza (stgr. αυτό 'samo' i λύσις 'rozszczepienie')[1] – proces rozpadu komórek i narządów wewnętrznych spowodowany przez lityczne enzymy wewnątrzkomórkowe. Pod wpływem zewnętrznego bodźca przerwana zostaje ciągłość wszystkich błon lizosomalnych, enzymy lityczne wnikają do wnętrza komórki i rozkładają zawarte w niej substancje.

Ciało ulega samoczynnie procesowi autolizy już kilka minut po zgonie. Komórki mózgu, śledziony, wątroby, nerek ulegają rozpadowi. Hemoliza krwi następuje po trzech godzinach. Wzrasta przepuszczalność naczyń krwionośnych, przenika przez nie barwnik krwi i powoduje brunatne zabarwienie błony wewnętrznej tętnic. Serce, macica, ścięgna i węzły chłonne ulegają rozpadowi najpóźniej.

Autoliza dotyczy również procesu wstępnego, pierwotnego trawienia wewnątrz żołądka. Zachodzi tylko wobec naturalnego, nieprzetworzonego pożywienia. Kwasy żołądkowe aktywują pękanie błon komórkowych żywego pokarmu, który w większości rozkłada się sam – idealny dla ciała do wchłonięcia i przetworzenia.

Przypisy

Zobacz też[edytuj]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.