Bagrat III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bagrat III
król Gruzji
Bagrat III of Georgia (Gelati mural).jpg
król Gruzji
Okres panowania od 1008
do 1014
Poprzednik -
Następca Jerzy I
Dane biograficzne
Dynastia Bagratydzi
Urodziny ok. 960
Śmierć 1014
Ojciec Gurgeni
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Bagrat III – król Gruzji w latach 1008-1014.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodu Bagratydów, był synem króla Iberii-Kartlii Gurgeniego[1] i zarazem siostrzeńcem króla Abchazji[2].

W 978 król Tao-Klardżeti Dawid III umożliwił mu objęcie tronu Abchazji dzięki detronizacji króla Tawdosa III. Nie mając własnych męskich potomków, Dawid III uczynił go również następcą tronu Tao-Klardżeti. Bagrat III objął władzę w tym państwie po śmierci Dawida III w 1000, jednak już rok później musiał pogodzić się z wcieleniem jego obszaru do Bizancjum[1]. Po śmierci ojca w 1008 Bagrat III został królem Kartlii[1]. Oznaczało to zjednoczenie pod władzą Bagrata wszystkich ziem gruzińskich, z wyjątkiem muzułmańskiego emiratu Tbilisi[2] oraz Kachetii, którą opanował jedynie przejściowo. W odniesieniu do kontrolowanego przez niego terytorium po raz pierwszy użyty został termin Gruzja (Sakartwelo)[1].

Sukcesy Bagrata były w znacznej mierze możliwe dzięki poparciu i aktywnej pomocy, jakie udzielał mu w jednoczeniu ziem gruzińskich prawosławny Katolikosat Mcchety[2]. Bagrat III ufundował na terenach, którymi władał, szereg prawosławnych świątyń, m.in. katedrę w Bedii (wzniesioną w końcu X w.), której podarował także cenny złoty kielich[3]. Za jego panowania powstała katedra w Nikorcmindzie[4].

Bagrat III został upamiętniony w nazwie katedry Zaśnięcia Matki Bożej w Kutaisi (miasto to było stolicą jego państwa[1]), znanej jako katedra Bagrata[5].

Zmarł w 1014 i został pochowany na terenie ufundowanej przez siebie katedry w Bedii[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Suny R. G.: The Making of the Georgian Nation. Indiana University Press, 1987, s. 41. ISBN 8304023458.
  2. 2,0 2,1 2,2 Baranowski B., Baranowski K.: Historia Gruzji. Warszawa, Wrocław: 1987, s. 41. ISBN 8304023458.
  3. 3,0 3,1 Бедийский собор
  4. Amiraszwili Sz.: Sztuka gruzińska. Warszawa: 1973, s. 268.
  5. Opposition, Ruling Party Leaders Gather to Mark Opening of Rebuilt Cathedral