Bakelit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Struktura bakelitu

Bakelit (Bakelite[1]) – tworzywo sztuczne oparte na żywicy fenolowo-formaldehydowej, prawdopodobnie jedno z pierwszych tworzyw sztucznych produkowanych na dużą skalę[2].

Technologia produkcji bakelitu została wynaleziona przez Leo Hendrika Baekelanda na początku XX wieku (1907–1909)[3].

Jego głównymi zaletami jest niepalność, nietopliwość, nierozpuszczalność, niskie przewodnictwo elektryczne, słaba przewodność cieplna oraz względnie duża odporność chemiczna. Stosowane było przede wszystkim w przemyśle elektrotechnicznym jako materiał konstrukcyjny i izolacyjny, oraz w wielu innych zastosowaniach, gdzie potrzebne było tworzywo odporne na szereg czynników, a jednocześnie możliwe do formowania w niemal dowolnych kształtach (poprzez odlewanie lub prasowanie proszku) i podatne obróbce mechanicznej. W zastosowaniach praktycznych do bakelitu dodawano rozmaite wypełniacze, najczęściej włókniste, na przykład azbest, papier, mączkę drzewną[2].

Patent na produkcję bakelitu już dawno wygasł. Wynalazek został zgłoszony w Urzędzie Patentów i Znaków Towarowych Stanów Zjednoczonych przez Leo H. Baekelanda w 1907 i patentu udzielono w 1909 (pod numerem US 942699 A)[4]. Słowny znak towarowy „Bakelite” został prawdopodobnie po raz pierwszy zarejestrowany w Europie 31 marca 1936 przez The Bakelite Corporation, a następnie jego rejestrację 20 marca 1956 powtórzyła firma Hexion Specialty Chemicals GmbH.

Wyroby z bakelitu[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zastrzeżenie słownego znaku towarowego nr 191585 (wpisać w pole „mark” „Bakelite”), dokonane przez Hexion GmbH 20.03.1956, potem należące do Momentive Specialty Chemicals GmbH, a obecnie do Hexion Inc.
  2. a b Malcolm P. Stevens: Wprowadzenie do Chemii Polimerów. PWN, 1983, s. 36. ISBN 83-01-03110-7.
  3. Baekeland, L. H. Address of Acceptance: The Chemical Constitution of Resinous Phenolic Condensation Products. „Journal of Industrial & Engineering Chemistry”. 5 (6), s. 506–511, 1913. DOI: 10.1021/ie50054a028. 
  4. Method of making insoluble products of phenol and formaldehyde, Patent US 942699 A [dostęp 2013-11-20] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]