Bao’en Xuanze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bao’en Xuanze 報恩玄則
Miejsce urodzenia Weinan
Szkoła fayan
Linia przekazu Dharmy Fayan Wenyi
Nauczyciel Fayan Wenyi
Zakon chan

Bao’en Xuanze (bd; chiń. upr.: 报恩玄则; chiń. trad.: 報恩玄則; pinyin: Bào’ēn Xuánzé; kor. 보은현칙, Poǔn Hyŏnchik; jap. Hōon Gensoku; wiet. Báo Ân Huyền Tắc) – chiński mistrz chan ze szkoły fayan.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z miasta Weinan w Huazhou (obecnie jest to północna część powiatu Hua w prowincji Henan).

Jego pierwszym nauczycielem był mistrz chan Qingfeng Chengyi ze szkoły caodong. Następnie podjął praktykę u mistrza chan Fayana Wenyi.

Podczas spotkania z Qingfengiem, Bao’en spytał: "Czym jest własne ja ucznia?"
Qingfeng powiedział: "Chłopiec z ognia przychodzi szukać ognia".
Później Bao’en spotkał Fayana, który spytał go: "Skąd przychodzisz?"
Bao’en powiedział: "Od Qingfenga."
Fayan powiedział: "Jakie słowa wypowiedział Qingfeng?"
Bao’en opowiedział powyższą wymianę słów.
Fayan powiedział: "Jak to zrozumiałeś?"
Bao’en powiedział: "Dziecko jest z ognia, a wciąż szuka ognia. To jak jaźń szukająca jaźni."
Fayan powiedział: "Jak to może być zrozumiane w ten sposób?"
Bao’en powiedział: "Moje zrozumienie jest właśnie takie. Jak ty to widzisz, mistrzu?"
Fayan powiedział: "Spytaj mnie a powiem ci."
Bao’en powiedział: "Czym jest własne ja ucznia?"
Fayan powiedział: "Chłopiec z ognia szukający ognia."
Po tych słowach Bao’en osiągnął oświecenie[1].
Mnich spytał: "Czym jest miejsce świętych?"
Bao’en powiedział: "Musisz zrozumieć siebie."
Mnich spytał: "Co jest ukrytą wspaniałą tajemnicą mistrza?"
Bao’en powiedział: "Poczekaj aż osiągniesz oświecenie. Wtedy zrozumiesz."

Linia przekazu Dharmy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Wisdom Publications. Boston, 2000. Str. 518. ​ISBN 0-86171-163-7

Przypisy

  1. Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Ss. 340, 341