Barbara Dennerlein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barbara Dennerlein

Barbara Dennerlein (ur. 25 września 1964 w Monachium) – niemiecka organistka jazzowa grająca na organach hammond b3.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

W wieku lat 11, Dennerlein zaczęła grać na organach elektronicznych. Kiedy zaczęła uczyć się gry na instrumencie, nauczyła się grać dwoma rękoma i obsługiwać pedał basowy. Po półtora roku pobierania lekcji kontynuowała naukę bez formalnego nauczania. W wieku 15 lat grała w klubach jazzowych po raz pierwszy. Kiedy prowadziła własne zespoły, często była najmłodszym muzykiem w grupie i nauczyła się współpracować z bardziej doświadczonymi muzykami. Jej lokalna reputacja zapewniła jej przydomek „Tornado organów z Monachium”, który rozpowszechnił się dzięki telewizji w 1982.

Nagrania[edytuj | edytuj kod]

Kiedy jej trzecia płyta „Bebab” została wydana to, Dennerlein założyła siedzibę w Monachium i własną wytwórnię w 1985 roku. Otrzymała nagrodę niemieckiej krytyki jazzowej. Następnie zrobiła trzy nagrania dla Enja Records i trzy dla International Jazz Label Verve Records. Na tych nagraniach pracowała z Rayem Andersonem, Randym Breckerem, Dennisem Chambersem, Royem Hargrovem, Mitchem Watkinsem, Jeffem „Tain” Wattsem.

Wydajność skonfigurowań[edytuj | edytuj kod]

Barbara używa w swoich organach Samplerów MIDI które pozwalają uzyskać wiele ciekawych brzmień mniej lub bardziej znanych. Po wielu projektach i po grze z renomowanymi, niekonwencjonalnymi muzykami, takimi jak Friedrich Gulda, Dennerlein zaczęła grać na organach piszczałkowych w 1994 roku. W 2002 roku nagrała pierwsze dwa (do tej pory) albumy jazzowe na organach kościelnych. Od 2003 roku opracowała również projekty jazzowe z orkiestrami symfonicznymi.

Kompozycje[edytuj | edytuj kod]

W pierwszym albumie Barbary znajdują się cztery jej własne tytuły. Kompozycje różnią się od tradycyjnych bluesów; są to romantyczne, melancholijne ballady z elementami swingu, bebopu, funku i rytmów łacińskich. Szybkie tempa i rytmiczne figury używa w interpretacji znanych standardów, a także w wielu własnych kompozycjach, wymagających szybkiego grania na pedale. Dennerlein często wykorzystuje zmiany metrum (np. 3 / 4 na 4 / 4), a także niekonwencjonalnych układów harmonicznych, aby dodać wyrazu swym kompozycjom.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1995: „German Record Critics Award” („Preis der deutschen Schallplattenkritik”) za „Take Off"
  • 1995: „Jazz Award” za „Take Off” i zajął ten album pierwsze miejsce na niemieckiej liście Jazz przez kilka miesięcy i jest najlepiej sprzedającym się albumem Jazz roku w Niemczech

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1983: Jazz Live
  • 1984: Orgelspiele
  • 1985: Bebab
  • 1986: Days Of Wine And Roses
  • 1987: Tribute To Charlie
  • 1988: Straight Ahead! and Barbara Dennerlein gra klasykę
  • 1989: Live On Tour
  • 1990: Hot Stuff and Barbara Dennerlein Duo (Bootleg)
  • 1991: (Friedrich Gulda) Mozart No End
  • 1992: That's Me and Solo
  • 1995: Take Off!
  • 1997: Junkanoo
  • 1999: Outhipped
  • 2001: Love Letters
  • 2002: Spiritual Movement No.1 (Church organ recording)
  • 2004: In A Silent Mood
  • 2005: It's Magic
  • 2006: The Best Of Barbara Dennerlein
  • 2007: Change Of Pace (z Orkiestrą)
  • 2008: Spiritual Movement No. 2 (Na żywo z Kaiser William Memorial Church w Berlinie)
  • 2010: Bebabaloo
  • 2012: Spiritual Movement No. 3

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]