Belcanto (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Belcanto
Gatunek tragikomedia
Rok produkcji 2010
Data premiery Polska 2010
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 110 min
Reżyseria Ryszard Maciej Nyczka
Scenariusz Ryszard Maciej Nyczka
Główne role Cezary Pazura
Magdalena Różczka
Piotr Gąsowski
Muzyka Janusz Grudziński
Zdjęcia Paweł Wendorff
Scenografia Krzysztof Baumiller
Kostiumy Agnieszka Kaczyńska
Montaż Paweł Potocki, Ludwika Zugaj
Produkcja Studio Filmowe Anima-Pol
Dystrybucja Vivarto

Belcanto – polska tragikomedia, w reżyserii Ryszarda Nyczki. Zdjęcia do filmu rozpoczęto 1 kwietnia 2009, a zakończono w maju 2009 roku.

Miejsce akcji[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu rozgrywa się w 1966 roku na Pomorzu Zachodnim, w mieście S. (Stargard), które jest położone w pobliżu olbrzymiego rosyjskiego lotniska wojskowego K. (Lotnisko Kluczewo).

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Główny bohater – Mariusz Marzęda – prowincjonalny tenor operowo – operetkowy jest ulubieńcem całego miasteczka. Z jednaką ochotą śpiewa na akademiach organizowanych przez komunistów, jak i podczas uroczystości kościelnych. W swoim repertuarze Mariusz Marzęda ma również piosenki legionowe, akowskie, harcerskie, lwowskie, wileńskie, hiszpańskie, rosyjskie, a nawet – żydowskie. Pewnego dnia Marzęda popada jednak w konflikt sąsiedzki z mieszkającą za ścianą piękną kobietą, która w mieście S. pełni funkcję tak zwanej "gejszy". Nasz tenor zwykł ćwiczyć nad ranem głos – podczas gdy jego sąsiadka chce odsypiać ciężko przepracowane noce. Z uwagi na olbrzymie wpływy kobiety w sferach rządzących miasteczkiem – Marzęda traci pracę i zostaje zepchnięty na samo dno życia społecznego. Wtedy na drodze Marzędy staje jego stary znajomy – Rosjanin, generał major Ogórcow – dowódca wojsk stacjonujących na lotnisku w K. – zdeklarowany wielbiciel muzyki – a więc również alkoholu, wszelkich tańców i śpiewów. Ogórcow, tak samo jak Marzęda jest zdania, że nikczemność kobiet nie zna właściwie granic. Właśnie opuściła go trzecia żona! Uciekła z agentem kontrwywiadu, podobno do samego Berlina Zachodniego. Po krótkim zastanowieniu generał major podejmuje decyzję, że osobiście zrzuci dwie bomby atomowe na Berlin Zachodni. Chce w ten sposób sprawić honorowy, oficerski pogrzeb sobie samemu, swojej żonie, a przy okazji – pogrzebać cały ten okrutny i nikczemny Świat. Marzęda i Ogórcow wsiadają do samolotu bombowego TU 16. Wybuch Trzeciej Wojny Światowej wisi właściwie na włosku.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Film uzyskał dofinansowanie z Zachodniopomorskiego Funduszu Filmowego Pomerania Film w wysokości 350 tys. zł. Celem jest wsparcie produkcji filmowej związanej poprzez tematykę, twórców lub miejsce realizacji z województwem zachodniopomorskim[1].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]