Benedykt z Sandomierza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jeden z portali na dziedzińcu zamku wawelskiego

Benedykt z Sandomierza, Benedykt Sandomierzanin (XVI w.) – architekt i murator, pochodzący przypuszczalnie z obszaru bawarsko-frankońskiego[1].

Na polecenie króla Zygmunta Starego w latach 1524-29 pełnił funkcję kierownika prac modernizacyjnych na zamku na Wawelu, prowadzonych po pożarze z 1499. Przed nim funkcję tę obejmowali Franciszek Florentczyk i Bartolommeo Berrecci. Pod kierunkiem Benedykta wykonano portale na zamku, łączące w sobie motywy renesansowe i gotyckie: laskowania, przerywane łuki, rozety, sznury, ornamenty itp.

Główne dzieła:

Przypisy

  1. M. Zlat, Geneza gotycko-renesansowych portali zamku na Wawelu. Rocznik Historii Sztuki, Tom 30 (2005), s. 96–100, 105

Bibliografia[edytuj]

  • S. Tomkowicz, Benedykt Sandomierzanin, budowniczy zamku krakowskiego w trzecim dziesiątku lat XVI wieku
  • J. Dobrowolski, Sztuka Krakowa, Kraków 1971
  • J. Szablowski, Kilka uwag o zamku królewskim w Piotrkowie, dziele mistrza Benedykta, budowniczego Zygmunta I
  • T. Ratajczak Mistrz Benedykt - królewski architekt Zygmunta I, Kraków 2011

Literatura uzupełniająca[edytuj]