Beneficjum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Beneficjum (łac. beneficium – dobrodziejstwo) – dożywotnie prawo czerpania dochodów związanych z piastowaniem określonego urzędu istniejące od około X wieku w stosunkach kościelnych. W terminologii świeckiej także nadanie gruntu wasalowi przez seniora, czasowe albo dożywotnie, jako honorowe wynagrodzenie albo w zamian za służbę wasalną, później dziedziczne[1].

Nazwa ta oznacza także sprawowany urząd i dochody z nim związane.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Encyklopedia Historia, Wyd. GREG, Kraków 2007, ISBN 9788373277823, s.32.
Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.