Bernard Spanheim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bernard Spanheim
ilustracja
Pomnik Bernharda von Spanheim w Klagenfurt am Wörthersee
książę Karyntii
Okres panowania od 1202
do 4 stycznia 1256
Dane biograficzne
Dynastia Spanheimów
Data urodzenia 1176 lub 1181
Data i miejsce śmierci 4 stycznia 1256
Völkermarkt
Żona Judyta
Dzieci Ulryk III Spanheim,
Filip Spanheim,
Małgorzata,
Bernard

Bernard von Spanheim (ur. 1176 lub 1181; zm. 4 stycznia 1256 w Völkermarkt) – książę Karyntii z dynastii Spanheimów (Sponheimów).

Bernard został w 1202 następcą swojego brata księcia Karyntii Ulryka II. Początkowo wspierał króla Niemiec Filipa Szwabskiego, następnie Ottona IV, a od 1213 ponownie Staufa w osobie Fryderyka II. Książę Bernard jest często określany jako założyciel miast. Stworzył trójkąt książęcych miast St. Veit an der GlanKlagenfurt am WörtherseeVölkermarkt. Przeniósł miasto Klagenfurt am Wörthersee na obecne miejsce. Zbudował system powinności lennych i wspierał handel.

Bernard przejął kontrolę nad ważnymi drogami na południe Loiblpass i usiłował opanować Krainę, gdzie założył klasztor Kostanjevica. Krainę opanował jednak ostatecznie dopiero jego syn Ulryk III Spanheim. Bernard poślubił Judytę, córkę króla Czech Przemysła Ottokara I. Nawiązane bliskie kontakty z czeskim domem królewskim zaowocowały decyzją jego bezdzietnego syna Ulryka III, który 4 grudnia 1268 zapisał Karyntię swojemu kuzynowi Przemysłowi Ottokarowi II. Bernard von Spanheim został pochowany w opactwie św. Pawła w Lavanttal.

Rodzina[edytuj]

Bernard i Judyta mieli czworo dzieci:

Literatura[edytuj]

  • Allgemeine Deutsche Biographie, Bd. 2, Leipzig 1875, s. 422.