Bernardino Campi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bernardino Campi, Święta Maria Magdalena, obecnie w Art Gallery of New South Wales.

Bernardino Campi (ur. 1522-1591) – włoski malarz późnego renesansu[1], związany z kremońską i lombardzką szkołą malarską. Uczeń, naśladowca i prawdopodobnie krewny Giulio Campiego, innego artysty tworzącego wówczas w tamtym regionie. Tworzył pod wpływem Rafaela, rywalizując z Campim, mimo iż sam prawdopodobnie nigdy nie odwiedził Rzymu. Znany był zwłaszcza jako portrecista. Do jego znanych dzieł należą Pieta (Luwr) oraz freski w kopule kościoła San Gismondo w Cremonie, zrealizowane razem z Giulio Campim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Silla Zamboni: Campi, Bernardino (wł.). treccani.it. [dostęp 2017-04-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Farquhar, Ralph N. Wornum; Biographical catalogue of the principal Italian painters; Londyn 1855, str. 36. Dostępna w Google Books.