Bernd Leno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bernd Leno
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1992
Bietigheim-Bissingen, Niemcy
Wzrost 190 cm
Pozycja bramkarz
Informacje klubowe
Klub Arsenal
Numer w klubie 19
Kariera juniorska
Lata Klub
1998–2003 Germania Bietigheim
2003–2009 VfB Stuttgart
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009–2012 VfB Stuttgart II 57 (0)
2011 Bayer 04 Leverkusen (wyp.) 16 (0)
2012–2018 Bayer 04 Leverkusen 217 (0)
2018– Arsenal 0 (0)
W sumie: 290 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2008–2009  Niemcy U-17 4 (0)
2009–2010  Niemcy U-18 5 (0)
2010–2011  Niemcy U-19 5 (0)
2012–2015  Niemcy U-21 14 (0)
2015–  Niemcy 6 (0)
W sumie: 34 (0)
  1. Aktualne na: 20 czerwca 2018.
  2. Aktualne na: 20 czerwca 2018.
Dorobek medalowy
Puchar Konfederacji
Złoto Rosja 2017

Bernd Leno (ur. 4 marca 1992 w Bietigheim-Bissingen) – niemiecki piłkarz występujący na pozycji bramkarza w angielskim klubie Arsenal oraz w reprezentacji Niemiec.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Leno jest wychowankiem VfB Stuttgart. W 2011 podpisał z klubem nowy kontrakt, który miał trwać do 2014, jednak 10 sierpnia 2011 został wypożyczony do Bayeru 04 Leverkusen do 31 grudnia 2011[1]. 30 listopada 2011 podpisał definitywny, 5,5-letni kontrakt z Bayerem obowiązujący od 1 stycznia 2012[2]. Pierwszy mecz w Lidze Mistrzów rozegrał przeciwko Chelsea, gdzie Leverkusen uległo 2–0. W sezonie 2013/14 został wybrany najlepszym bramkarzem Bundesligi. 14 kwietnia 2018 roku, w zwycięskim starciu z Eintrachtem Frankfurt rozegrał 300 mecz w barwach Aptekarzy

Arsenal[edytuj | edytuj kod]

W dniu 19 czerwca 2018 roku, Arsenal ogłosił, że Leno podpisał pięcioletni kontrakt, a kwota transakcji wyniosła 22,5 mln funtów[3][4]. Leno zadebiutował, w zwycięskim meczu 4:2 nad Worsklą Połtawą w ramach Ligi Europy. W rozgrywkach Premier League zadebiutował przeciwko Watfordowi, zastępując kontuzjowanego Petra Čecha. Niemiec zachował czyste konto i został pochwalony przez trenera Kanonierów Unaia Emery'ego.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

29 maja 2016 zadebiutował w reprezentacji Niemiec w przegranym 1:3 towarzyskim meczu ze Słowacją[5], a dwa dni później znalazł się w 23-osobowej kadrze na Euro 2016[6].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Niemcy

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ojciec Leno jest pochodzenia rosyjsko-niemieckiego[7]. Mimo to sam Leno nie mówi płynnie w języku rosyjskim[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]