Biała Woda Kieżmarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Biała Woda Kieżmarska
Biała Woda Kieżmarska ze szlaku żółtego

Biała Woda Kieżmarska, w części literatury tatrzańskiej Biała Woda Kiezmarska (słow. Kežmarská Biela voda, niem. Weißwasser, węg. Fehér-víz) – potok płynący Doliną Kieżmarską w słowackich Tatrach. Jest głównym ciekiem wodnym tej doliny. Tworzy się na wysokości ok. 1320 m n.p.m. z połączenia dwóch potoków: Zielonego Potoku Kieżmarskiego (płynącego z Zielonego Stawu Kieżmarskiego) i Potoku spod Kopy (płynącego z Doliny Przednich Koperszadów). Wzdłuż potoku i jego dwóch górnych odnóg biegną dwa szlaki turystyczne prowadzące z okolic Kieżmarskich Żłobów i Matlar do górnych pięter doliny: Doliny Zielonej Kieżmarskiej i Doliny Białych Stawów. Wpada do Popradu tuż poniżej Kieżmarku.

Potok płynie korytem wypełnionym wielkimi i obrobionymi przez wodę okrąglakami granitowymi. Jego średni spadek wynosi 105 m/km. W odległości ok. 20 min od Białej Wody potok przepiłował do gołej skały wysokie oberwisko morenowe zwane Białym Brzegiem.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Czasy przejścia podane na podstawie mapy[1].

Szlak żółty – żółty szlak rozpoczynający się przy parkingu w Białej Wodzie przy Drodze Wolności pomiędzy Kieżmarskimi Żłobami a Matlarami i biegnący wzdłuż potoku przez Zbójnicką Polanę i rozdroża na Rzeżuchowej Polanie i Folwarskiej Polanie do Schroniska nad Zielonym Stawem.
  • Czas przejścia od Drogi Wolności do Rzeżuchowej Polany: 1:30 h, ↓ 1:20 h
  • Czas przejścia z Rzeżuchowej Polany do schroniska: 2 h, ↓ 1:50 h
Szlak niebieski – niebieski szlak prowadzący z Matlar i łączący się przy potoku ze szlakiem żółtym, dalej razem z nim na Rzeżuchową Polanę i przez Kieżmarską Polanę wzdłuż północnego odgałęzienia Białej Wody nad Wielki Biały Staw.
  • Czas przejścia z Matlar do Rzeżuchowej Polany: 1:45 h, ↓ 1:30 h
  • Czas przejścia z Rzeżuchowej Polany nad Wielki Biały Staw: 1:30 h, ↓ 1 h
 Osobny artykuł: Potoki tatrzańskie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.