Bitwa pod Anchialos (763)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy bitwy z roku 763. Zobacz też: inne bitwy pod Anchialos.
Bitwa pod Anchialos
Wojna bizantyjsko-bułgarska 680-792 (wojna z chanem Telecem)
Pomorie Tracian Tomb 03-lazarov-ifb.JPG
Grób tracki w Anchialos
Czas 30 czerwca 763
Miejsce Anchialos (Pomorie)
Terytorium Bułgaria
Wynik zwycięstwo wojsk bizantyjskich
Strony konfliktu
Palaiologos-Dynasty.svg Bizancjum Coat of Arms of the Bulgarian Empire.PNG Bułgaria
Dowódcy
Konstantyn V chan Telec
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane, kilka tysięcy



Wojny Bizancjum z Bułgarami

Ongal (680) - Anchialos (708) - Marcellae (756) - Beregawa (759) - Anchialos (763) - Berzitia (774) - Marcellae (792) - Serdica (809) - Wyrbica (811) - Wersinike (813) - Mesembria (814) - Babaeski (896) - Anchialos (917) - Katasyrtai (917) - Brama Trajana (984) - Pegae (922) - Tesaloniki (996) - Spercheios (997) - Skopje (1004) - Kroton (1009) - Tesaloniki (1014) - Struma (1014) - Bitola (1015) - Setina (1017) - Durazzo (1018) - Tesaloniki (1040) - Ostrovo (1041) - Powstanie Piotra i Asena (1185) - Lardea (1186) - Arkadiopolis (1194) - Adrianopol (1205) - Płowdiw (1208) - Kłokotnica (1230) - Rusokastro (1332) - Periteorion (1345)

Bitwa pod Anchialos – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 763 za panowania cesarza Konstantyna V Kopronima, jednego z najwybitniejszych władców bizantyńskich.

W roku 755 na ziemie Bizancjum spadł groźny najazd Bułgarów, zmuszając cesarza do akcji wojennej, która w następnych latach rozwijała się systematycznie, przynosząc cesarstwu serię zwycięstw dzięki przewadze armii bizantyńskiej. W roku 762 zadała ona druzgocącą klęskę Bułgarom pod Anchialos. Kilka tysięcy jeńców cesarz kazał sprowadzić do stolicy gdzie wszystkich ścięto.

Wojny z Bułgarami przybrały charakter wypraw eksterminacyjnych a cesarz dążył do całkowitego zniszczenia państwa bułgarskiego. Na jednej z tych wypraw sędziwy już cesarz zmarł w Selymbrii (775).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nicephorus, Opuscula historia, p. 69–70.