Bolesław Lutyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Lutyk
Data i miejsce urodzenia 1884
Żerany
Data i miejsce śmierci 1970
Mendoza
Litwa Poseł na Sejm
Okres od 1923
do 1927

Bolesław Lutyk (lit. Boleslovas Liutikas; ur. 1884 w Żeranach k. Szawli, zm. 1970 w Mendozie) – litewski działacz polonijny, poseł na Sejm w latach 1923–1927.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Naukę rozpoczął w polskojęzycznym gimnazjum w Szawlach, a kontynuował w Moskwie i Omsku. W latach 1903–1905 studiował na UW, z którego został usunięty za działalność w ruchu socjalistycznym. W 1911 ukończył Politechnikę Lwowską, po czym praktykował jako inżynier w hutach guberni charkowskiej.

W 1919 powrócił na Litwę, gdzie objął dozór nad rodzinnym gospodarstwem. W latach 1920–1924 przewodniczył Związkowi Producentów Rolnych Litwy.

Zaangażowany w działalność na rzecz praw polskiej mniejszości sprawował mandat posła do Sejmu Republiki Litewskiej II i III kadencji (1923–1927) zasiadając w Kole Polskim.

W 1944 w obliczu zbliżających się wojsk radzieckich wyjechał na Zachód, najpierw do Austrii, Włoch i Wielkiej Brytanii, by ostatecznie osiąść w Argentynie, gdzie zmarł i został pochowany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mieczysław Jackiewicz, "Polacy na Litwie 1918–2000", Warszawa 2003
  • Krzysztof Buchowski, "Polacy w niepodległym państwie litewskim 1918-1940", Białystok 1999