Bolesta (kasztelan)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesta
Herb rodowy
herb Jastrzębiec
Data urodzenia

XII wiek

Data i miejsce śmierci

1170
Gniezno

Ród

Ród Jastrzębców

Administracja

Kasztelan wiski

Bolesta (ur. XII wiek – zm. 1170) – rycerz polski z rodu Jastrzębców, kasztelan.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Bolesta przed rokiem 1170 został kasztelanem strzegącego pogranicza z Jaćwieżą grodu Wizna. Miał spór z biskupem płockim Wernerem o wieś Karsko, sprawę sądową przegrał. W lutym 1170 gdy podejmował w Wiźnie poselstwo pruskie otrzymał wieści, że biskup Werner przebywa w spornej osadzie. Wzburzony kazał swojemu bratu Beneszowi zabić biskupa. Ten w nocy 5 lutego 1170 z pomocą wojów pruskich zaskoczył i zabił śpiącego razem z bratem Benedyktem Wernera. Zbrodnia wydała się, Bolesta został uwięziony i skazany przez księcia Bolesława Kędzierzawego na śmierć. Wyrok wykonano w Gnieźnie, owinięty płótnem nasączonym woskiem Bolesta, został publicznie spalony. Benesz uniknął kary. Prawdopodobnie zbiegł do Prus.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]