Bonifacy Witkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bonifacy Witkowski
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1800
Płock
Data i miejsce śmierci 16 września 1840
Warszawa
Alma mater Uniwersytet Warszawski
Praca
Styl klasycyzm
Budynki Ratusz w Łodzi
Ratusz w Łowiczu

Gabriel Bonifacy Witkowski (ur. 24 marca 1800 w Płocku, zm. 16 września 1840 w Warszawie) - architekt.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Szkołę średnią ukończył w Płocku. Był absolwentem Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego, na który zapisał się 11 listopada 1818 (numer albumu 839).

Od 8 stycznia 1820 roku pracował jako konduktor na budowlach Komisji Rządowej Wyznań Religii i Oświecenia Publicznego. Od 3 października 1821 pracował jako adiunkt budowniczy Komisji Województwa Mazowieckiego. Od 12 lutego 1822 był intendentem domów rządowych. 27 lutego 1827 objął stanowisko budowniczego w Królestwie Polskim, a w latach 1829-37 był budowniczym województwa mazowieckiego. Na Mazowszu i w regionie łódzkim zasłynął jako autor licznych ratuszy m.in. w Łodzi, Kutnie, Łowiczu, Sochaczewie, Rawie Mazowieckiej, Skierniewicach, Górze Kalwarii[1].

Ożeniony z Marianną Apollonią Boretti (1804-1870), córką, budowniczego i architekta warszawskiego, Włocha Józefa Borettiego[2]. Miał z nią ośmioro dzieci, spośród których sześcioro zmarło za życia ojca[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]