Boriss Pugo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boriss Pugo
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1937
Twer
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 1991
Moskwa
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Minister spraw wewnętrznych ZSRR
Okres od 1 grudnia 1990
do 22 sierpnia 1991
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego
Poprzednik Wadim Bakatin
Następca Wiktor Barannikow
Odznaczenia
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonej Gwiazdy Order Znak Honoru

Boriss Pugo, ros. Борис Карлович Пуго (ur. 19 lutego 1937 w Twerze - zm. 22 sierpnia 1991 w Moskwie) - polityk radziecki.

Życiorys[edytuj kod]

W 1960 ukończył Ryski Instytut Politechniczny, pracował jako inżynier w ryskim zakładzie inżynieryjnym, od 1961 sekretarz fabrycznego komitetu Komsomołu, następnie II i I sekretarz rejonowego komitetu Komsomołu w Rydze, organizator odpowiedzialny i kierownik wydziału KC Komsomołu. Od 1963 należał do KPZR, 1969-1970 był I sekretarzem KC Komsomołu Łotwy, a 1970-1974 sekretarzem KC Komsomołu i (1974) inspektorem KC KPZR. 1974-1975 kierownik Wydziału Pracy Organizacyjno-Partyjnej KC KPŁ, 1975-1976 I sekretarz Komitetu Miejskiego KPŁ w Rydze. Od 1976 funkcjonariusz KGB, 1977-1980 I zastępca przewodniczącego, a od 21 listopada 1980 do 14 kwietnia 1984 przewodniczący KGB Łotewskiej SRR, później ponownie funkcjonariusz partyjny. Od 1984 do 1988 I sekretarz KC KPŁ, w 1989 przewodniczący Komisji Kontroli Partyjnej przy KC KPZR. Od 1 grudnia 1990 był ministrem spraw wewnętrznych ZSRR. 19 sierpnia 1991 został członkiem 8-osobowego Komitetu Stanu Wyjątkowego, który dokonał zamachu stanu. 22 sierpnia - w obliczu klęski zamachowców - Pugo popełnił samobójstwo.

Linki zewnętrzne[edytuj kod]