Branko Ilič

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Branko Ilič
Data i miejsce
urodzenia
6 lutego 1983
Lublana, Jugosławia
Pozycja prawy obrońca
Wzrost 185 cm
Masa ciała 75 kg
Informacje klubowe
Obecny klub FK Astana
Numer 30
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2001–2005
2001–2002
2005–2007
2007
2007–2010
2009
2010–2011
2012–2013
2013−2014
2014−2015
2015−
Olimpija Lublana
NK Grosuplje (wyp.)
NK Domžale
Betis Sewilla (wyp.)
Betis Sewilla
FK Moskwa (wyp.)
Lokomotiw Moskwa
Anorthosis Famagusta
Hapoel Tel Awiw
Partizan Belgrad
FK Astana
57 (0)
13 (2)
63 (2)
13 (0)
21 (0)
6 (0)
11 (0)
26 (1)
29 (1)
27 (4)
5 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2003–2005
2004–
 Słowenia U-21
 Słowenia
13 (0)
61 (1)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 3 października 2015.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 3 października 2015.

Branko Ilič (ur. 6 lutego 1983 roku w Lublanie) – słoweński piłkarz występujący na pozycji prawego obrońcy. Od 2015 gra w FK Astana.

Kariera klubowa[edytuj]

Branko Ilič zawodową karierę rozpoczynał w 2001 roku w klubie Olimpija Lublana. Na sezon 2001/2002 został jednak wypożyczony do NK Grosuplje, dla którego rozegrał 13 ligowych meczów. Podczas rozgrywek 2002/2003 Ilič brał udział w 13 pojedynkach Olimpiji w pierwszej ligi słoweńskiej, a zadebiutował w spotkaniu z FC Koper. W kolejnym sezonie wywalczył już sobie miejsce w podstawowej jedenastce i wystąpił w 26 ligowych meczach. 25 stycznia 2005 roku słoweński obrońca podpisał kontrakt z NK Domžale. W defensywie tej drużyny grał między innymi u boku Zorana Zeljkovica, Luki Elsnera oraz Luki Zinko. Ilič razem z zespołem 2 razy z rzędu zdobył wicemistrzostwo kraju.

W styczniu 2007 roku piłkarz został wypożyczony do Betisu Sewilla[1]. W Primera División zadebiutował 4 lutego w pojedynku z Athleticiem Bilbao, w którym miał asystę przy golu Roberta. Przez cały sezon rozegrał łącznie 13 spotkań. Po zakończeniu rozgrywek działacze klubu z Sewilli wykupili Ilica z NK Domžale na stałe za 1,5 miliona euro. W sezonie 2007/2008 Betis zajął w lidze 13. miejsce, a sam Słoweniec wystąpił w 18 meczach. Po sprowadzeniu z Benfiki Nélsona Marcosa Ilič stracił na rzecz Portugalczyka miejsce w podstawowym składzie.

We wrześniu 2009 roku działacze FK Moskwa wypożyczyli słoweńskiego obrońcę na 1 sezon, jednak tam także stał się rezerwowym. W marcu 2010 podpisał dwuletni kontrakt z Lokomotiwem Moskwa[2]. W czerwcu 2012 roku przeszedł do Anorthosisu Famagusta[3][4]. W czerwcu 2013 podpisał dwuletni kontrakt z Hapoelem Tel Awiw[5][6]. W lipcu 2014 podpisał dwuletni kontrakt z Partizanem Belgrad[7]. W lipcu 2015 trafił do kazachskiego FK Astana[8][9].

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W latach 2003–2005 Ilič rozegrał 13 spotkań dla reprezentacji Słowenii do lat 21. W seniorskiej kadrze zadebiutował 18 sierpnia 2004 roku w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu przeciwko Serbii i Czarnogórze. Rozegrał 3 spotkania w eliminacjach do Mistrzostw Świata 2006 oraz 11 meczów w eliminacjach do Euro 2008. W 2009 roku Ilič awansował ze swoją reprezentacją do Mistrzostw Świata w RPA. Eliminacje rozpoczął jako podstawowy zawodnik słoweńskiej drużyny, jednak z czasem stracił miejsce w kadrze. W turnieju głównym nie rozegrał żadnego meczu.

Przypisy

  1. Josep M. Baster: El Betis incorpora a Ilic y Caffa (hiszp.). mercafutbol.com, 2007-01-31. [dostęp 2015-10-03].
  2. Pawieł Nowikow: Бранко Илич - игрок «Локомотива» (ros.). fclm.ru, 2010-03-10. [dostęp 2015-10-03].
  3. Ανόρθωση: Πήρε τον Μπράνκο Ίλιτς (gr.). kathimerini.com.cy, 2012-06-21. [dostęp 2015-10-03].
  4. Jorgos Petris: Ανόρθωση: Ανακοινώθηκε ο Ιλιτς (gr.). balla.com.cy, 2012-06-21. [dostęp 2015-10-03].
  5. יורגן קולין וברנקו איליץ' חתמו לשנתיים בהפועל (hebr.). one.co.il, 2013-06-06. [dostęp 2015-10-03].
  6. ברנקו איליץ' ויורגן קולין חתמו בהפועל ת"א (hebr.). nrg.co.il, 2013-06-06. [dostęp 2015-10-03].
  7. Branko Ilić u Partizanu (serb.). partizan.rs, 2014-07-10. [dostęp 2015-10-03].
  8. Бранко Илич – игрок ФК «Астана» (ros.). fca.kz, 2015-07-06. [dostęp 2015-10-03].
  9. Бранко Илич — игрок «Астаны» (ros.). sports.kz, 2015-07-06. [dostęp 2015-10-03].

Bibliografia[edytuj]