Reprezentacja Serbii w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Serbia
Србија
Przydomek Orlovi (Орлови) (Orły)
Związek Fudbalski savez Srbije (Фудбалски савез Србије),
Fudbalski savez Srbije i Crne Gore (Фудбалски савез Србије и Црне Горе) (do 2006),
Fudbalski savez SR Jugoslavije (Фудбалски савез СР Југославије) (do 2003)
Sponsor techniczny Puma
Trener wakat
Skrót FIFA SRB
SCG (do 2006)
YUG (do 2003)
Ranking FIFA Steady2.svg 30. (1495 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo 34. (10 lipca 2016) (1710 pkt.)
Zawodnicy
Najwięcej występów Branislav Ivanović (105)
Najwięcej bramek Savo Milošević (37)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Brazylia 2:0 FRJ Federalna Republika Jugosławii
(Porto Alegre, Brazylia; 23 grudnia 1994)

 Czechy 1:3 Serbia 
(Uherské Hradiště, Czechy; 18 sierpnia 2006)

Najwyższe zwycięstwo
 Wyspy Owcze 1:8 FRJ Federalna Republika Jugosławii
(Toftir, Wyspy Owcze; 6 października 1996)
Najwyższa porażka
 Argentyna 6:0 SCG Serbia i Czarnogóra
(Gelsenkirchen, Niemcy; 16 czerwca 2006)
  1. Stan aktualny na 10 grudnia 2020.

Reprezentacja Serbii w piłce nożnej mężczyzn (serb. Репрезентација Србије у фудбалу за мушкарце) – narodowy zespół piłkarzy nożnych Serbii. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialny jest Związek Piłki Nożnej Serbii.

Piłkarska drużyna Serbii jest wg FIFA i UEFA oficjalnym sukcesorem tradycji reprezentacji Jugosławii[1][2][3]. Należy jednak pamiętać, iż według prawa międzynarodowego (Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 777 poparta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ rezolucją nr 47/1) Federalna Republika Jugosławii (dzisiejsza Republika Serbii) nie jest kontynuatorem prawnym Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii.

Historia reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Mimo iż niepodległość "nowej" Jugosławii ogłoszono 28 kwietnia 1992 roku, to z powodu międzynarodowych sankcji nałożonych na ten kraj z powodu wojny w Bośni reprezentacja pierwszy mecz zagrała dopiero w grudniu 1994 roku. Do 1996 roku rozgrywała wyłącznie spotkania towarzyskie, gdyż z eliminacji do Mundialu 1994 i Euro 1996 została wykluczona. Wcześniej jeszcze przed rozpadem "starej" Jugosławii reprezentacja zdołała się zakwalifikować po sportowej walce na Euro 1992, jednak także z powodu międzynarodowych sankcji reprezentacja została wykluczona z mistrzostw, a jej miejsce zajęła druga w swojej grupie eliminacyjnej Dania, która później zdobyła mistrzostwo Europy.

Zadebiutowała w kwalifikacjach do Mundialu 1998. Drużyna prowadzona przez Slobodana Santrača z Predragiem Mijatovicem, Miroslavem Djukicem, Sinišą Mihajlovicem i Darko Kovačevicem w składzie wprawdzie została wyprzedzona w grupie przez Hiszpanię, ale pokonała m.in. ówczesnych wicemistrzów Starego Kontynentu Czechów. Jugosłowianie grali ofensywnie i efektownie, i właśnie wtedy doczekali się przezwiska "Brazylijczycy Europy". W barażach nie dali szans Węgrom (7:1 i 5:0).

Na Mundialu zaprezentowali się przyzwoicie. W 1/8 finału po wyrównanym meczu i w dość pechowych okolicznościach (Mijatović nie strzelił karnego w ostatniej minucie) przegrali 1:2 z Holandią.

Dwa lata później, na Euro 2000, reprezentacja dowodzona tym razem przez 70-letniego Vujadina Boškova również odpadła w drugiej rundzie, a ich pogromcami (przegrali 1:6) tak jak w 1998 roku byli Holendrzy. Na pocieszenie Jugosłowianom pozostała korona strzelców turnieju dla Savo Miloševica.

Od czasu zakończenia mistrzostw Europy rozpoczął się kryzys drużyny narodowej, pogłębiany częstymi zmianami selekcjonerów. Rezygnacja z gry w kadrze najlepszych piłkarzy i wysoki stopień korupcji w związku piłkarskim to największe bolączki futbolu serbskiego u progu XXI wieku. W eliminacjach do Mundialu 2002 reprezentacja dała się wyprzedzić Rosji i Słowenii, a w kwalifikacjach do Euro 2004, w których po raz pierwszy wystąpiła pod nazwą Serbii i Czarnogóry – Włochom i Walijczykom.

Wydawało się, że powoli drużyna zaczyna wychodzić z zapaści. W połowie 2003 roku selekcjonerem został Ilija Petković. Zmieniły się również władze związku, na nowego prezesa wybrano byłego reprezentanta Jugosławii Dragan Stojkovicia. Trener Petković postawił na piłkarzy nieogranych na międzynarodowych boiskach i zrezygnował z usług większości gwiazd. Efektem jego polityki kadrowej był udany występ w eliminacjach do Mundialu 2006 i awans do tego turnieju z pierwszego miejsca (Serbowie wyprzedzili m.in. Hiszpanię i Belgię). Największą siłą drużyny była wówczas defensywa. Bramkarz Dragoslav Jevrić i obrońcy Goran Gavrancić, Ivica Dragutinović, Mladen Krstajić, Nemanja Vidić (który dzięki dobrym występom w kadrze został kupiony przez Manchester United) oraz Marjan Marković grali na tyle skutecznie, że reprezentacja straciła w kwalifikacjach tylko jedną bramkę. Zupełnie inaczej zaprezentowała się w samym turnieju. Serbowie i Czarnogórcy odpadli już po fazie grupowej, przegrywając wszystkie trzy spotkania, w których zanotowali bilans bramek 2:10. Dnia 21 maja 2006 roku w Czarnogórze odbyło się referendum niepodległościowe. Jego wynik oznaczał odłączenie Czarnogóry od państwa i tym samym powstanie nowej reprezentacji piłkarskiej.

W eliminacjach do Mundialu 2010, Serbowie trafili w nich do grupy 7 razem z Francją, Austrią, Litwą, Rumunią i Wyspami Owczymi. Zajęli w nich pierwsze miejsce z dorobkiem 22 punktów po siedmiu zwycięstwach, jednym remisie i dwóch porażkach w dziesięciu spotkaniach. Na Mundialu w RPA serbscy piłkarze grali w grupie D razem z Niemcami, Ghaną i Australią. Po jednym zwycięstwie (1:0 z Niemcami ) i dwóch porażkach (z Ghaną 0:1 i Australią 1:2) z trzema punktami na koncie zajęli ostatnie miejsce w grupie i zakończyli swój udział w tych mistrzostwach na fazie grupowej.

Eliminacje do kolejnych trzech turniejów: Mistrzostw Europy 2012, Mundialu w 2014, i ME 2016 zakończyły się dla Serbów porażką. W eliminacjach do Mistrzostw Świata 2018 w Rosji serbską kadrę prowadził Slavoljub Muslin. Po zwycięstwie w grupie (21 punktów w 10 meczach) i bezpośrednim awansie na mundial dość nieoczekiwanie tamtejszy związek piłkarski postanowił rozwiązać umowę z Muslinem. Kadrę Serbii przejął Mladen Krstajić[4], który wywalczył awans na Mundial 2018. Serbia w Rosji grała w grupie E razem z Brazylią, Szwajcarią i Kostaryką. Po zwycięstwie z Kostarykanami 1:0 w pierwszym meczu przyszły dwie porażki (ze Szwajcarią 1:2 i Brazylią 0:2). Serbowie zajęli więc trzecie miejsce w grupie i ostatecznie nie uzyskali awansu do dalszej fazy turnieju.

O piłkarskiej reprezentacji Czarnogóry czytaj tu.

Udział w międzynarodowych turniejach[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Udział w igrzyskach olimpijskich . Kwalifikacje do igrzysk olimpijskich Uwagi
Rok Runda Miejsce M W R P B+ B- M W R P B+ B-
III Republika Francuska 1900 Nie brała udziału jako SRB
Stany Zjednoczone 1904
Wielka Brytania 1908
Szwecja 1912
1948-1992 Serbia była częścią Jugosławii
Stany Zjednoczone 1996 Nie brała udziału - została wykluczona jako FRJ
Australia 2000 Nie zakwalifikowała się 8 5 2 1 29 10
Grecja 2004 Faza grupowa 16/16 3 0 0 3 3 14 13 8 2 3 23 17 jako SCG
Chińska Republika Ludowa 2008 Faza grupowa 12/16 3 0 1 2 3 7 9 6 0 3 15 10 jako SRB
Wielka Brytania 2012 Nie zakwalifikowała się 8 4 1 3 14 12
Brazylia 2016 13 6 3 4 21 18
Japonia 2020 13 8 2 3 24 15

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Trenerzy reprezentacji Serbii[edytuj | edytuj kod]

Szkoleniowiec O od do M W R P W% R% P% Największe osiągnięcia
Slobodan Santrač Federalna Republika Jugosławii 1994 1998 43 26 10 7 60.46 23.25 16.28 awans i udział w MŚ 1998
Milan Živadinović Federalna Republika Jugosławii 1998 1999 6 3 2 1 50.00 33.33 16.66
Vujadin Boškov Federalna Republika Jugosławii 1999 2000 15 6 5 4 40.00 33.33 26.66 awans i udział w ME 2000
Ilija Petković Federalna Republika Jugosławii 2000 2001 4 2 1 1 50.00 25.00 25.00
Milovan Đorić Federalna Republika Jugosławii 2001 3 0 2 1 0.00 66.66 33.33
Vujadin Boškov Federalna Republika Jugosławii 2001 8 4 2 2 50.00 25.00 25.00
Ivan Ćurković Federalna Republika Jugosławii
Dejan Savićević Federalna Republika Jugosławii
Dejan Savićević Federalna Republika Jugosławii 2001 2003 17 4 3 10 23.53 17.65 58.82
Ilija Petković Serbia i Czarnogóra 2003 2006 30 11 10 9 36.66 33.33 30.00 awans i udział w MŚ 2006
Javier Clemente Hiszpania 2006 2007 16 7 7 2 43.75 43.75 12.50
Miroslav Đukić Serbia 2007 2008 5 0 2 3 0.00 40.00 60.00
Radomir Antić Serbia 2008 2010 28 17 3 8 60.71 10.71 28.57 awans i udział w MŚ 2010
Vladimir Petrović Serbia 2010 2011 13 5 3 5 38.46 23.08 38.46
Radovan Ćurčić Serbia 2011 2012 5 2 1 2 40.00 20.00 40.00
Siniša Mihajlović Serbia 2012 2013 19 7 4 8 36.84 21.05 42.10
Ljubinko Drulović Serbia 2014 4 2 1 1 50.00 25.00 25.00
Dick Advocaat Holandia 2014 4 0 2 2 0.00 50.00 50.00
Radovan Ćurčić Serbia 2014 2016 11 5 0 6 45.45 0.00 55.55
Slavoljub Muslin Serbia 2016 2017 15 8 5 2 53.33 33.33 13.33
Mladen Krstajić Serbia 2017 2019 19 9 5 5 47.36 26.32 26.32 awans i udział w MŚ 2018
Ljubiša Tumbaković Serbia 2019 11 5 3 3 45.45 27.27 27.27

Stan na 14 października 2020[7]

Stroje[edytuj | edytuj kod]

Okres Producenci
1992 – 2002 Adidas
2002 – 2006 Lotto
2006 – 2014 Nike
2014 – 2018 Umbro
2018 – nadal Puma

Dzieje strojów[edytuj | edytuj kod]

Stroje domowe

1994
1998
2000
2006
2006–2007
2008–2009
2010–2011
2012–2013
2014–2015
2016–2017
2018
2020

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. History at FSS official website, Retrieved 4 October 2012
  2. Serbia at FIFA official website
  3. News: Serbia at UEFA official website, published 1 January 2011, Retrieved 4 October 2012
  4. Serbia sack coach Slavoljub Muslin despite World Cup qualification, „ESPNFC.com” [dostęp 2017-10-31].
  5. a b Fudbalski savez Srbije: Najviše utakmica. www.reprezentacija.rs. [dostęp 2020-11-06].
  6. a b Fudbalski savez Srbije: Najbolji strelci. www.reprezentacija.rs. [dostęp 2020-11-06].
  7. eu-football.info: National football team managers from Serbia. [dostęp 6 listopada 2020].