Reprezentacja Serbii w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Serbia
Србија
Przydomek Orlovi (Орлови) (Orły)
Związek Fudbalski savez Srbije (Фудбалски савез Србије),
Fudbalski savez Srbije i Crne Gore (Фудбалски савез Србије и Црне Горе) (do 2006),
Fudbalski savez SR Jugoslavije (Фудбалски савез СР Југославије) (do 2003)
Sponsor techniczny Puma
Trener Mladen Krstajić (od 2017)
Skrót FIFA SRB
SCG (do 2006)
YUG (do 2003)
Ranking FIFA Increase2.svg 34. (751 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo 34. (10 lipca 2016) (1710 pkt.)
Zawodnicy
Najwięcej występów Dejan Stanković (103)
Najwięcej bramek Savo Milošević (37)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Brazylia 2:0 FRJ Federalna Republika Jugosławii
(Porto Alegre, Brazylia; 23 grudnia 1994)

 Czechy 1:3 Serbia 
(Uherské Hradiště, Czechy; 18 sierpnia 2006)

Najwyższe zwycięstwo
 Wyspy Owcze 1:8 FRJ Federalna Republika Jugosławii
(Toftir, Wyspy Owcze; 6 października 1996)
Najwyższa porażka
 Argentyna 6:0 SCG Serbia i Czarnogóra
(Gelsenkirchen, Niemcy; 16 czerwca 2006)
  1. Stan aktualny na 7 czerwca 2018.

Reprezentacja Serbii w piłce nożnej mężczyzn – drużyna, która reprezentuje Serbię w piłce nożnej mężczyzn. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialny jest Związek Piłki Nożnej Serbii.

Piłkarska drużyna Serbii jest wg FIFA i UEFA oficjalnym sukcesorem tradycji reprezentacji Jugosławii[1][2][3]. Należy jednak pamiętać, iż według prawa międzynarodowego (Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 777 poparta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ rezolucją nr 47/1) Federalna Republika Jugosławii (dzisiejsza Republika Serbii) nie jest kontynuatorem prawnym Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii.

Kwalifikacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018[edytuj | edytuj kod]

Grupa D[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + +/−
1.  Serbia 10 6 3 1 20 10 +10 21
2.  Irlandia 10 5 4 1 12 6 +6 19
3.  Walia 10 4 5 1 13 6 +7 17
4.  Austria 10 4 3 3 14 12 +2 15
5.  Gruzja 10 0 5 5 8 14 −6 5
6.  Mołdawia 10 0 2 8 4 23 −19 2

Historia reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Mimo iż niepodległość Jugosławii ogłoszono 28 kwietnia 1992 roku, to z powodu międzynarodowych sankcji nałożonych na ten kraj z powodu wojny w Bośni reprezentacja pierwszy mecz zagrała dopiero w grudniu 1994 roku. Do 1996 roku rozgrywała wyłącznie spotkania towarzyskie, gdyż z eliminacji do Mundialu 1994 i Euro 1996 została wykluczona. Wcześniej jeszcze przed rozpadem "starej" Jugosławii reprezentacja zdołała się zakwalifikować po sportowej walce na Euro 1992, jednak także z powodu międzynarodowych sankcji reprezentacja została wykluczona z mistrzostw, a jej miejsce zajęła druga w swojej grupie eliminacyjnej Dania, która później zdobyła mistrzostwo Europy.

Zadebiutowała w kwalifikacjach do Mundialu 1998. Drużyna prowadzona przez Slobodana Santrača z Predragiem Mijatovicem, Miroslavem Djukicem, Sinišą Mihajlovicem i Darko Kovačevicem w składzie wprawdzie została wyprzedzona w grupie przez Hiszpanię, ale pokonała m.in. ówczesnych wicemistrzów Starego Kontynentu Czechów. Jugosłowianie grali ofensywnie i efektownie, i właśnie wtedy doczekali się przezwiska "Brazylijczycy Europy". W barażach nie dali szans Węgrom (7:1 i 5:0).

Na Mundialu zaprezentowali się przyzwoicie. W 1/8 finału po wyrównanym meczu i w dość pechowych okolicznościach (Mijatović nie strzelił karnego w ostatniej minucie) przegrali 1:2 z Holandią.

Dwa lata później, na Euro 2000, reprezentacja dowodzona tym razem przez 70-letniego Vujadina Boškova również odpadła w drugiej rundzie, a ich pogromcami (przegrali 1:6) tak jak w 1998 roku byli Holendrzy. Na pocieszenie Jugosłowianom pozostała korona strzelców turnieju dla Savo Miloševica.

Od czasu zakończenia mistrzostw Europy rozpoczął się kryzys drużyny narodowej, pogłębiany częstymi zmianami selekcjonerów. Rezygnacja z gry w kadrze najlepszych piłkarzy i wysoki stopień korupcji w związku piłkarskim to największe bolączki futbolu serbskiego u progu XXI wieku. W eliminacjach do Mundialu 2002 reprezentacja dała się wyprzedzić Rosji i Słowenii, a w kwalifikacjach do Euro 2004, w których po raz pierwszy wystąpiła pod nazwą Serbii i Czarnogóry – Włochom i Walijczykom.

Wydawało się, że powoli drużyna zaczyna wychodzić z zapaści. W połowie 2003 roku selekcjonerem został Ilija Petković. Zmieniły się również władze związku, na nowego prezesa wybrano byłego reprezentanta Jugosławii Dragan Stojkovicia. Trener Petković postawił na piłkarzy nieogranych na międzynarodowych boiskach i zrezygnował z usług większości gwiazd. Efektem jego polityki kadrowej był udany występ w eliminacjach do Mundialu 2006 i awans do tego turnieju z pierwszego miejsca (Serbowie wyprzedzili m.in. Hiszpanię i Belgię). Największą siłą drużyny była wówczas defensywa. Bramkarz Dragoslav Jevrić i obrońcy Goran Gavrancić, Ivica Dragutinović, Mladen Krstajić, Nemanja Vidić (który dzięki dobrym występom w kadrze został kupiony przez Manchester United) oraz Marjan Marković grali na tyle skutecznie, że reprezentacja straciła w kwalifikacjach tylko jedną bramkę. Zupełnie inaczej zaprezentowała się w samym turnieju. Serbowie i Czarnogórcy odpadli już po fazie grupowej, przegrywając wszystkie trzy spotkania, w których zanotowali bilans bramek 2:10.

21 maja 2006 roku w Czarnogórze odbyło się referendum niepodległościowe. Jego wynik oznaczał odłączenie państwa od Serbii i tym samym powstanie nowej reprezentacji piłkarskiej, która na arenie międzynarodowej zadebiutowała w eliminacjach do Mundialu 2010. Serbowie trafili w nich do grupy 7 razem z Francją, Austrią, Litwą, Rumunią i Wyspami Owczymi. Zajęli w nich pierwsze miejsce z dorobkiem 22 punktów po siedmiu zwycięstwach, jednym remisie i dwóch porażkach w dziesięciu spotkaniach.

Na Mundialu w RPA serbscy piłkarze grali w grupie D razem z Niemcami, Ghaną i Australią. Po jednym zwycięstwie (1:0 z Niemcami ) i dwóch porażkach (z Ghaną 0:1 i Australią 1:2) z trzema punktami na koncie zajęli ostatnie miejsce w grupie i zakończyli swój udział w tych mistrzostwach na fazie grupowej.

Eliminacje do kolejnych trzech turniejów: Mistrzostw Europy 2012, Mundialu w 2014, i ME 2016 zakończyły się dla Serbów porażką. W eliminacjach do Mistrzostw Świata 2018 w Rosji serbską kadrę prowadził Slavoljub Muslin. Po zwycięstwie w grupie (21 punktów w 10 meczach) i bezpośrednim awansie na mundial dość nieoczekiwanie tamtejszy związek piłkarski postanowił rozwiązać umowę z Muslinem. Obecnie kadrę Serbii prowadzi Mladen Krstajić[4].

Serbia na mundialu w Rosji zagra w grupie E razem z Brazylią, Szwajcarią i Kostaryką.

O piłkarskiej reprezentacji Czarnogóry czytaj tu.

Udział w międzynarodowych turniejach[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Udział w igrzyskach olimpijskich
Rok Kwalifikacje Wynik Uwagi
Hiszpania 1992 Nie brała udziału jako FRJ
Stany Zjednoczone 1996 Nie brała udziału,
została wykluczona
Australia 2000 Nie zakwalifikowała się
Grecja 2004 Awans Faza grupowa jako SCG
Chińska Republika Ludowa 2008 Awans Faza grupowa
Wielka Brytania 2012 Nie zakwalifikowała się
Brazylia 2016
Japonia 2020
Francja 2024
Stany Zjednoczone 2028

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Udział w mistrzostwach świata
Rok Kwalifikacje Wynik Uwagi
Stany Zjednoczone 1994 Nie brała udziału,
została wykluczona
jako FRJ
Francja 1998 Awans 1/8 finału
Korea Południowa Japonia 2002 Nie zakwalifikowała się
Niemcy 2006 Awans Faza grupowa jako SCG
Południowa Afryka 2010 Awans Faza grupowa
Brazylia 2014 Nie zakwalifikowała się
Rosja 2018 Awans
Katar 2022

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Udział w mistrzostwach Europy
Rok Kwalifikacje Wynik Uwagi
Szwecja 1992 Nie brała udziału jako FRJ
Anglia 1996 Nie brała udziału,
została wykluczona
Belgia Holandia 2000 Awans Ćwierćfinał
Portugalia 2004 Nie zakwalifikowała się jako SCG
Austria Szwajcaria 2008 Nie zakwalifikowała się
Polska Ukraina 2012
Francja 2016
Unia Europejska 2020

Stroje[edytuj | edytuj kod]

Okres Producenci
1992 – 2002 Adidas
2002 – 2006 Lotto
2006 – 2014 Nike
2014 – 2018 Umbro
2018 – nadal Puma

Ewolucja strojów[edytuj | edytuj kod]

Stroje domowe

1998
2000
2006
2006–2007
2008–2009
2010–2011
2012–2013
2014–2015
2016–2017
2018–

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

Stan na 6 lutego 2013.

Najwięcej występów w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
1 Dejan Stanković 1998-13 103
2 Savo Milošević 1994-08 102
3 Dragan Stojković 1983-01 84
4 Predrag Mijatović 1990-03 73
5 Slaviša Jokanović 1991-02 64
6 Siniša Mihajlović 1991-03 63
7 Darko Kovačević 1994-04 59
= Zoran Mirković 1994-03 59
= Mladen Krstajić 1999-08 59
10 Branislav Ivanović* od 2005 58
Najwięcej goli w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
(Gole)
1 Savo Milošević 1994-08 102 (37)
2 Predrag Mijatović 1990-03 73 (28)
3 Nikola Žigić* od 2004 57 (20)
4 Dejan Savićević 1986-99 56 (19)
5 Mateja Kežman 2000-06 49 (17)
6 Dragan Stojković 1983-01 84 (15)
= Dejan Stanković* od 1998 102 (15)
8 Danko Lazović 2002-11 43 (11)
= Milan Jovanović* od 2007 44 (11)
10 Darko Kovačević 1994-04 59 (10)
= Slaviša Jokanović 1991-02 64 (10)
= Marko Pantelić* od 2003 42 (10)


  • Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnego składu.

Trenerzy reprezentacji Serbii[edytuj | edytuj kod]

Trener Data zatrudnienia Data rezygnacji Okoliczności rezygnacji
Federalna Republika Jugosławii Slobodan Santrač maj 1993 czerwiec 1998 odszedł po niesatysfakcjonującym występie drużyny na Mundialu 1998
Federalna Republika Jugosławii Milan Živadinović sierpień 1998 czerwiec 1999 w połowie kwalifikacji do mistrzostw Europy przyjął korzystniejszą finansowo ofertę z Arabii Saudyjskiej
Federalna Republika Jugosławii Vujadin Boškov lipiec 1999 czerwiec 2000 zrezygnował po porażce 1:6 z Holandią w ćwierćfinale Euro 2000
Federalna Republika Jugosławii Ilija Petković sierpień 2000 styczeń 2001 podał się do dymisji, po tym jak zarzucił władzom związku korpucję
Federalna Republika Jugosławii Milovan Djorić luty 2001 kwiecień 2001 po zdobyciu zaledwie dwóch punktów w trzech meczach eliminacji Mundialu 2002 jego ustąpienia zażądali kibice
Federalna Republika Jugosławii Vujadin Boškov,
Federalna Republika Jugosławii Ivan Curković i
Federalna Republika Jugosławii Dejan Savićević
kwiecień 2001 październik 2001 zadaniem tercetu trenerów miało być jedynie dokończenie eliminacji do Mundialu 2002, od początku układ ten miał charakter tymczasowy
Federalna Republika Jugosławii Dejan Savićević styczeń 2002 czerwiec 2003 zrezygnował po porażce 1:2 z Azerbejdżanem w eliminacjach do Euro 2004
Serbia i Czarnogóra Ilija Petković lipiec 2003 czerwiec 2006 złożył dymisję po Mundialu 2006, na których reprezentacja przegrała wszystkie trzy spotkania
Hiszpania Javier Clemente lipiec 2006 listopad 2007 przyczyną zwolnienia był brak awansu do Euro 2008 oraz wysokie wymagania finansowe szkoleniowca
Serbia Miroslav Đukić grudzień 2007 sierpień 2008 oszedł ponieważ CD Tenerife zaoferowała mu lepsze warunki
Serbia Radomir Antić sierpień 2008 wrzesień 2010 został zwolniony z powodu słabych wyników w spotkaniach eliminacyjnych do Euro 2012.
Serbia Vladimir Petrović wrzesień 2010 październik 2011 odszedł, ponieważ Serbia nie awansowała do Euro 2012.
Serbia Radovan Ćurčić październik 2011 maj 2012 był tymczasowym trenerem.
Serbia Siniša Mihajlović maj 2012 październik 2013 odszedł po nieudanych eliminacjach do Mundialu 2014.
Serbia Ljubinko Drulović luty 2014 lipiec 2014 był tymczasowym trenerem.
Holandia Dick Advocaat lipiec 2014 listopad 2014 zrezygnował po bardzo nieudanym początku eliminacji do Euro 2016.
Serbia Radovan Ćurčić listopad 2014 kwiecień 2016 odszedł po nieudanych eliminacjach do Euro 2016.
Serbia Slavoljub Muslin maj 2016 październik 2017 Serbski związek piłkarski postanowił rozwiązać z nim umowę
Serbia Mladen Krstajić październik 2017

Mecze przeciwko Polsce[edytuj | edytuj kod]

Jako Serbia i Czarnogóra drużyna grała z Polską dwa razy – oba mecze przegrała (bramki 5:7). Piłkarze Serbii jako reprezentacji pojedynczej republiki grali z Polską pięć razy, trzykrotnie zremisowali i dwa razy schodzili z boiska pokonani (bramki 3:5)

  • 16.11.2003, Płock: POLSKA-SERBIA I CZARNOGÓRA 4:3 (Niedzielan, Rasiak, Kosowski, Żurawski – Bosković, Vukić, Iliev)
  • 15.08.2005, Kijów (Ukraina): POLSKA-SERBIA I CZARNOGÓRA 3:2 (Frankowski 2, Rasiak – Żigić, Vidić)
  • 06.09.2006, Warszawa: POLSKA-SERBIA 1:1 (Matusiak – Lazović) - el.ME
  • 21.11.2007, Belgrad: SERBIA-POLSKA 2:2 (Lazović, Zigić - Murawski, Matusiak) - el.ME
  • 14.12.2008, Antalya (Turcja): POLSKA-SERBIA 1:0 (Boguski)
  • 02.06.2010, Kufstein (Austria): SERBIA-POLSKA 0:0
  • 23.03.2016, Poznań: POLSKA-SERBIA 1:0 (Błaszczykowski)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. History at FSS official website, Retrieved 4 October 2012
  2. Serbia at FIFA official website
  3. News: Serbia at UEFA official website, published 1 January 2011, Retrieved 4 October 2012
  4. Serbia sack coach Slavoljub Muslin despite World Cup qualification, „ESPNFC.com” [dostęp 2017-10-31].