Brattegg

Brattegg
	; Rzeka Brattegg niedaleko stacji polarnej im. Stanisława Baranowskiego
Kontynent	Europa
Państwo	Norwegia
Lokalizacja	Svalbard
Powierzchnia zlewni	8,17 km²
	Źródło
Współrzędne	77°03′16,6″N 15°15′19,3″E/77,054611 15,255361
	Ujście
Recypient	Ocean Atlantycki
Wysokość	0 m n.p.m.
Współrzędne	77°04′29,4″N 15°05′03,1″E/77,074833 15,084194
	Położenie na mapie Svalbardu źródło ujście
	Położenie na mapie Arktyki źródło ujście

Brattegg (Brattegg elva) – rzeka lodowcowa, znajdująca się w południowo-zachodniej części Spitsbergenu, nad Zatoką Nottinghambukta, w południowej części Ziemi Wedela Jarlsberga. Brattegg ma początek w jeziorze lodowcowym powstałym na skutek ablacji szczątkowego lodowca cyrkowego o tej samej nazwie (norw. Bratteggbreen). Zlewnia rzeki Brattegg zajmuje powierzchnię 8,17 km², a jej zlodzona część 0,37 km². Na jej obszarze znajdują się trzy jeziora polodowcowe, połączone strumieniami, wpadającymi do rzeki głównej^[1]. Nad rzeką Brattegg znajduje się Stacja Polarna im. Stanisława Baranowskiego.

Położenie rzeki Brattegg na mapie Svalbardu

Podział zlewni

Zlewnię rzeki Brattegg można podzielić na trzy odmienne strefy^[2]:

Górna – obejmuje Lodowiec Brattegg wraz z jeziorem przy czole lodowca
Środkowa – największa ze stref, w centralnej części doliny. Znajdują się w niej dwa jeziora polodowcowe, większe z nich to jezioro Myrktjørn.
Dolna – teren od brzegu moreny lodowca Werenskiolda, do ujścia rzeki do Zatoki Nottinghambukta.

Wyróżnione są trzy cykle zasilania zlewni: ablacyjny, deszczowy i ablacyjno-deszczowy^[3].

Reżim rzeki Brattegg jest zależny od morfologii zlewni, jej pokrycia oraz występującego permafrostu, oraz od warunków meteorologicznych.^{[potrzebny przypis]}

Zobacz też

Przypisy

↑ Henryk Marszałek i in.: Wody. W: Zbigniew Zwoliński (red.): Dawne i współczesne geoekosystemy Spitsbergenu. Polskie badania geomorfologiczne. Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 2013, s. 128-129.
↑ Rudolf Brázdil: Results of investigations of the geographical research expedition; Spitsbergen 1985. Brno: Univerzita J. E. Purkyně v Brně, 1988.
↑ Henryk Marszałek i in.: Wody. W: Zbigniew Zwoliński (red.): Dawne i współczesne geoekosystemy Spitsbergenu. Polskie badania geomorfologiczne. Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 2013, s. 128–129.

[1] Henryk Marszałek i in.: Wody. W: Zbigniew Zwoliński (red.): Dawne i współczesne geoekosystemy Spitsbergenu. Polskie badania geomorfologiczne. Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 2013, s. 128-129.

[2] Rudolf Brázdil: Results of investigations of the geographical research expedition; Spitsbergen 1985. Brno: Univerzita J. E. Purkyně v Brně, 1988.

[3] Henryk Marszałek i in.: Wody. W: Zbigniew Zwoliński (red.): Dawne i współczesne geoekosystemy Spitsbergenu. Polskie badania geomorfologiczne. Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 2013, s. 128–129.

[1]

[2]

[3]