Brodziec pławny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brodziec pławny
Tringa stagnatilis[1]
(Bechstein, 1803)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina bekasowate
Podrodzina brodźce
Plemię Tringini
Rodzaj Tringa
Gatunek brodziec pławny
Synonimy
  • Totanus stagnatilis Bechstein, 1803[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     w sezonie lęgowym

     przeloty

     zimowiska

     zalatuje (sezonowość występowania niepewna)

Brodziec pławny[4] (Tringa stagnatilis) – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Monotypowy[2][5].

Występowanie
Zamieszkuje środkową Eurazję od wschodniej Ukrainy po południowo-wschodnią Syberię i północno-wschodnie Chiny; niewielkie izolowane populacje w krajach bałtyckich, Polsce[2], Finlandii i Szwecji[6]. Zimuje w basenie Morza Śródziemnego i subsaharyjskiej Afryce, poprzez Bliski Wschód, Azję Południową i Południowo-Wschodnią po Australię.
Do Polski zalatuje sporadycznie. Skrajnie nielicznie lęgowy, głównie na Podlasiu. Pierwszy lęg na terenie kraju stwierdzono w 1988 roku[7].
Cechy gatunku
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W upierzeniu godowym wierzch ciała brązowoszary z ciemnymi plamami. Spód ciała, kuper i ogon białe. Na ogonie poprzeczne, ciemne prążkowanie. Na szyi i piersi ciemne plamki. Dziób czarny, a nogi oliwkowe. W szacie spoczynkowej spód ciała biały, a wierzch szary. Osobniki młodociane podobne do dorosłych w szacie spoczynkowej, ale mają brązowy wierzch ciała.
Wymiary średnie
dł. ciała ok. 20–26 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 40–60 cm
masa ciała ok. 50–120 g
Biotop
Bagna, starorzecza oraz brzegi jezior i rzek, głównie w strefie stepu.
Gniazdo
Na ziemi, w suchym miejscu w pobliżu wody.
Jajo
Jaja
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w kwietniu-sierpniu 4 jaja (rzadziej 3 lub 5).
Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są przez okres 23–24 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta pierzą się po 25–31 dniach. Do tego czasu pozostają pod opieką rodziców, którzy czasem rozdzielają się, dzieląc się również pisklętami.
Pożywienie
Wodne bezkręgowce, które zdobywa brodząc w płytkiej wodzie.
Ochrona
W Polsce objęty ścisłą ochroną gatunkową[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tringa stagnatilis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Van Gils, J., Wiersma, P. & Kirwan, G.M.: Marsh Sandpiper (Tringa stagnatilis). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-04-28].
  3. Tringa stagnatilis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Tringinae Rafinesque, 1815 - brodźce (Wersja: 2020-01-12). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-04-28].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Sandpipers, snipes, coursers (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-04-28].
  6. BirdLife International (2015) European Red List of Birds (ang.). Luxembourg: Office for Official Publications of the European Communities. [dostęp 2020-04-29].
  7. B. Głębocka: Lęg brodźca pławnego (Tringa stagnatilis) nad Biebrzą w 2013 roku. W: Kochamy Polską Przyrodę [on-line]. 2014-05-30. [dostęp 2020-04-28].
  8. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]