Kraje bałtyckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kraje bałtyckie na mapie Europy

Kraje bałtyckie – nazwa stosowana dla określenia trzech państw położonych nad Morzem Bałtyckim: Litwy, Łotwy i Estonii. Zajmują one powierzchnię 175,1 tys. km², zamieszkuje je ok. 6,2 mln mieszkańców (2014).

Podstawowe dane[edytuj | edytuj kod]

Państwo Powierzchnia (km²) Populacja (2017) stolica (populacja) PKB/osobę (2013)[1]
 Estonia 45 226 1 315 635 Tallinn (444 885) 22 400 USD
 Łotwa 64 589 1 953 200 Ryga (639 630) 19 100 USD
 Litwa 65 200 2 827 947 Wilno (542 664) 22 600 USD

Państwa te cechują liczne podobieństwa:

Bałtowie[edytuj | edytuj kod]

Mieszkańców wszystkich trzech krajów bałtyckich określa się niekiedy jako Bałtów, co z etnograficznego punktu widzenia nie jest poprawne, gdyż Estończycy są narodem ugrofińskim[2], a z wywodzącymi się z Indoeuropejczyków Bałtami (Litwinami i Łotyszami) mają niewiele wspólnego. Jednak nazwa ta używana jest w języku potocznym, także w stosunkach międzynarodowych czy literaturze.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GDP – per capita (PPP) (ang.). CIA. [dostęp 2012-06-10].
  2. Błaszczyk, Grzegorz., Litwa współczesna, Warszawa: Wydawn. Naukowe PWN, 1992, s.71, ISBN 83-01-10667-0, OCLC 27956321.