Budynek Plac Kościeleckich 8 w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budynek Plac Kościeleckich 8 w Bydgoszczy
Obiekt zabytkowy nr rej. A/364/1 z 21 czerwca 1993
Ilustracja
Widok od ul. Bernardyńskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Bydgoszcz
Adres Plac Kościeleckich 8
Styl architektoniczny neogotyk
Architekt Carl Meyer
Rozpoczęcie budowy 1890
Ukończenie budowy 1892
Pierwszy właściciel szkoła ludowa
Obecny właściciel Uniwersytet Kazimierza Wielkiego
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Budynek Plac Kościeleckich 8 w Bydgoszczy
Budynek Plac Kościeleckich 8 w Bydgoszczy
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Budynek Plac Kościeleckich 8 w Bydgoszczy
Budynek Plac Kościeleckich 8 w Bydgoszczy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Budynek Plac Kościeleckich 8 w Bydgoszczy
Budynek Plac Kościeleckich 8 w Bydgoszczy
Ziemia53°07′13″N 18°00′19″E/53,120278 18,005278

Budynek Plac Kościeleckich 8 w Bydgoszczy – zabytkowy budynek oświatowy w Bydgoszczy, początkowo szkoła powszechna, od 2010 r. w gestii Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Budynek stoi w południowej pierzei Placu Kościeleckich przy skrzyżowaniu z ul. Bernardyńską.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budynek wzniesiono w latach 1890-1892 według projektu miejskiego radcy budowlanego Carla Meyera[1] . Do 1920 r. służył jako pierwsza żeńska szkoła ludowa (niem. Erste Mädchen von Volkschule).

W 1921 roku przeniesiono do gmachu Polską Szkołę Powszechną im. Księdza Piramowicza. Była to 7-klasowa polska, koedukacyjna Szkoła Powszechna, której kierownikiem w 1925 r. był p. Smarzyk, a w 1933 r. p. Menzel. Do 1930 r. funkcjonowała ona wspólnie z niemiecką, ewangelicką szkołą powszechną, umieszczoną w skrzydle budynku. W 1933 r. utworzono dwie szkoły rodzajowe; męską i żeńską[2].

W czasie okupacji przez pewien czas znajdowało się tu więzienie, a w 1945 roku szpital wojskowy. W okresie powojennym w budynku mieściła się szkoła podstawowa nr 8 im. Tadeusza Kościuszki. Po jej likwidacji w 2004 r. budynek przeznaczono dla Sądu apelacyjnego, którego lokalizacja w Bydgoszczy była rozważana. Wobec fiaska tych planów, budynek użytkowała Szkoła Policealna Organizacji i Zarządzania, a od 2007 r. również Muzeum Wolności i Solidarności w Bydgoszczy.

W 2010 r. budynek został przekazany na własność Uniwersytetowi Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy[3].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Architektura budynku jest charakterystyczna dla XIX-wiecznych budowli użyteczności publicznej w Bydgoszczy, z przewagą elementów neogotyckich i neoromańskich[4].

Budynek posiada ceglaną, zdobioną elewację. Jest założony na planie litery „L”, dwuskrzydłowy, dwupiętrowy, podpiwniczony, z poddaszem użytkowym. Elewacje są dzielone lizenami i zdobione fryzem ceglanym z wzorem czwórliścia, biegnącym pod gzymsem. Ryzality są zakończone trójkątnymi szczytami schodkowymi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Derenda Jerzy. Piękna stara Bydgoszcz – tom I z serii Bydgoszcz miasto na Kujawach. Praca zbiorowa. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. Bydgoszcz 2006, str. 211
  2. Historia Bydgoszczy. Tom II. Część pierwsza 1920-1939: red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe 1999. ​ISBN 83-901329-0-7​, str. 651-700
  3. http://web.archive.org/web/20150928035042/http://express.bydgoski.pl/165960,Na-placu-Koscieleckich-humanisci-na-swoim.html dostęp 24-03-2010
  4. Parucka Krystyna. Zabytki Bydgoszczy – minikatalog. „Tifen” Krystyna Parucka. Bydgoszcz 2008, str. 51

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Inne dawne budynki szkół ludowych w Bydgoszczy:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Derenda Jerzy. Piękna stara Bydgoszcz – tom I z serii Bydgoszcz miasto na Kujawach. Praca zbiorowa. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. Bydgoszcz 2006
  • Parucka Krystyna. Zabytki Bydgoszczy – minikatalog. „Tifen” Krystyna Parucka. Bydgoszcz 2008