CD Palestino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Palestino
Ilustracja
Pełna nazwa Club Deportivo Palestino S.A.D.P.
Przydomek Los Árabes (Arabowie)
El Tino-Tino
Tricolores (Trójkolorowi)
Barwy               
biało-zielono-czerwone
Data założenia 20 sierpnia 1920
Liga Primera División
Państwo  Chile
Region  Region Metropolitalny
Adres Av. El Parrón 0999, Santiago
Stadion Estadio Municipal de La Cisterna
Sponsor techniczny Capelli Sport
Prezes Jorge Uauy
Trener José Luis Sierra
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa

Club Deportivo Palestinochilijski klub piłkarski z siedzibą w mieście Santiago, grający obecnie w Primera División.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Klub został założony 20 sierpnia 1920, jako Palestino Football Club, przez grupę imigrantów w hołdzie dla kultury palestyńskiej[1]. W Chile istnieje jedna z największych diaspor palestyńskich na świecie, szacuje się, że w tym kraju żyje ok. 500.000 Palestyńczyków[2]. Po założeniu dołączył do ligi Asociación de Football de Santiago, w której uczestniczył do 1923 roku. W następnym roku klub zmienił nazwę na Palestina Sport Club, ze względu na chęć otworzenia nowych sekcji sportowych, a głównym sportem, który wysunął się na czoło, był tenis[3].

W 1939 członkowie Palestina Sport Club zdecydowali się połączyć z Club Palestino, amatorskim klubem sportowym, który powstał w 1938. Połączenie obu klubów zostało przypieczętowane 8 sierpnia 1941, a jako nazwę przyjęto Club Deportivo Palestino, która obowiązuje do dziś[4]. Od tego czasu w klubie zaczęto uprawiać sporty takie jak koszykówka czy hokej na wrotkach. W tym samym czasie, gdy rozwijały się inne sporty, zrodził się pomysł założenia nowej, w pełni profesjonalnej drużyny piłkarskiej. Pomysł przerodził się w czyn 19 czerwca 1949, kiedy ta sekcja została zreorganizowana w celu konkurowania na szczeblu ogólnokrajowym[5].

Historia nazw[edytuj | edytuj kod]

  • 1920–1924: Palestino Football Club
  • 1924–1941: Palestina Sport Club
  • od 1941: Club Deportivo Palestino

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Krajowe[edytuj | edytuj kod]

00zwycięstwo (2): 1955, 1978
00drugie miejsce (4): 1953, 1974, 1986, 2008 (C)
00zwycięstwo (3): 1975, 1978, 2018
00drugie miejsce (2): 1985, 2014/15
00zwycięstwo (0):
00drugie miejsce (1): 2019

Symbole[edytuj | edytuj kod]

Barwy[edytuj | edytuj kod]

Klub nazywany jest trójkolorowymi (hiszp. tricolores), ze względu na używane biało-zielono-czerwone barwy. Palestino używa również czarnego koloru, w którym to zwykle są koszulki wyjazdowe. Te cztery kolory to barwy panarabskie.

Logotyp[edytuj | edytuj kod]

W latach 80. drużyna używała plakietki z flagą Palestyny i nazwą klubu. Obecnie logotypem klubu jest tarcza herbowa, podzielona na 3 sekcje, w kolorach białym, zielonym i czerwonym, które są przecięte czarną szarfą z nazwą klubu „Palestino” zapisaną białymi literami. Emblematowi towarzyszą zazwyczaj dwie złote gwiazdki, umieszczone ponad nim, które reprezentują dwa tytuły mistrza kraju.

Flaga[edytuj | edytuj kod]

Kibice klubu często używają flagi Palestyny. Pojawia się ona na trybunach, podczas meczów zespołu.

Hymn[edytuj | edytuj kod]

Hymn klubu został napisany i wykonany w 1958 przez chilijskiego muzyka Luisa Dimasa(hiszp.), piosenkarza gatunku Nueva ola(hiszp.), który jest palestyńskiego pochodzenia. Swoją wersje hymnu, nagrała również punkowa grupa Los Miserables(hiszp.).

Znaczenie międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Palestino jest uznawany na całym świecie jako wsparcie dla Palestyny, które zmaterializowało się poprzez różne działania klubu i jego kibiców[6]. Mimo upływu czasu i znacznej odległości geograficznej, jaka dzieli chilijski klub od ziemi, którą reprezentuje, udało się utrzymać mocną więź. Z tego powodu mecze klubu są śledzone nie tylko w Chile, ale także w krajach arabskich[7], gdzie są transmitowane przez katarską sieć telewizyjną Al-Dżazira.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Héctor Gatica Wierman, Almanaque del Fútbol Chileno. Clubes, Santiago: Hueders, 2019, s. 389, ISBN 978-956-365-114-0.
  2. Alejandra Córdova Rojas, Littin: «Quiero que esta película sea una contribución a la paz», laventana.casa.cult.cu, 2 października 2002 [dostęp 2021-05-13] [zarchiwizowane z adresu 2011-05-13] (hiszp.).
  3. Artículo N°2: Los primeros años del Club Deportivo Palestino, palestinohistorico.cl, 3 lutego 2015 [dostęp 2021-05-13] (hiszp.).
  4. Carlos Medina Lahsen, Transición de Palestina Sport Club a Club Deportivo Palestino, asifuch.cl, 11 listopada 2020 [dostęp 2021-05-13] (hiszp.).
  5. Resumen Historia Amateur, palestinohistorico.cl [dostęp 2021-05-13] (hiszp.).
  6. PALESTINO: CRÓNICA DE UN CLUB ÚNICO EN EL MUNDO…, decabeza.cl, 21 października 2015 [dostęp 2021-05-13] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-09] (hiszp.).
  7. Eduardo Sepúlveda Zelaya, El éxito de Palestino parte en La Cisterna y llega a Belén, latercera.com, 19 grudnia 2014 [dostęp 2021-05-13] (hiszp.).