Camaldoli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół w eremie w Camaldoli

Erem w Camaldoli, wspólnota monastyczna założona przez św. Romualda na początku XI wieku. Klasztor jest domem matką dla całej Kongregacji Kamedulskiej.

Święty Romuald zakładał liczne eremy. Za namową biskupa Arezzo Tedalda, wzniósł pięć cel i kaplicę na tzw. Campus Maldoli, który stał się zalążkiem znanego dzisiaj eremu.

W Camaldoli znajduje się erem i klasztor. Zakonnicy obu tych domów zakonnych stanowią jedną wspólnotę. Zachowując tę samą regułę i wypełniając ślub posłuszeństwa względem tego samego opata, zachowują jednak odmienny styl życia. W klasztorze mnisi prowadzą życie bardziej wspólnotowe, w eremie zaś więcej czasu poświęca się na modlitwę. Liczba braci w eremie jest ograniczona.

Erem otoczony jest kamiennym murem, w którym znajduje się brama, prowadząca na wewnętrzny dziedziniec. Pielgrzymom i turystom udostępnione zostały:

Ogrodzenie oddziela część eremu ogólnodostępną od części zarezerwowanej dla mnichów. Każdy z mnichów ma własną celę, która oddzielona jest od cel należących do pozostałych.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]