Carl Abraham Gerhard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tablica ku czci Carla Abrahama Gerharda na ulicy Neue Grünstraße 27 w Berlinie-Mitte.

Carl Abraham Gerhard (ur. 26 lutego 1738 w Gorzycy, zm. 9 marca 1821 w Berlinie[1]) – niemiecki mineralog i geolog.

Doktoryzował się publikacją o granatach sudeckich i czeskich. Na przełomie XVIII/XIX w. uważany był za jednego c czołowych badaczy w zakresie nauk o Ziemi. Założył berlińską Akademię Górniczą[2].

Publikacje Gerharda[edytuj]

  • Kurze Anweisung zur Heilung der vornehmsten innern Krankheiten: zum Gebrauch seiner Vorlesungen entworfen. Berlin: Rüdiger, 1765.
  • Beiträge zur Chemie und Geschichte der Mineralogie, 2 Bände, Berlin 1773, 1776
  • Versuch einer Geschichte des Mineralreichs, 2 Bände, Berlin 1781, 1782
  • Abhandlung über die Umwandlung und über den Uebergang einer Erd- und Stein-Art in die andere. Berlin, 1788.
  • Grundriß eines neuen Mineralsystems, Berlin 1797

Przypisy

  1. Gümbel
  2. Girulski i in. s. 54-55

Bibliografia[edytuj]

  • Girulski R., Tekiela Ł., Rachwał P., 2014: Kamienie szlachetne i ozdobne bogactwem Partnerstwa Izerskiego. Wydawnictwo Buk, Białystok, s. 1- 171.
  • Wilhelm von Gümbel: Gerhard, Carl Abraham. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 8, Duncker & Humblot, Leipzig 1878, s. 772 [1].