Cerkiew św. Szczepana w Stambule

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Szczepana
Sveti Stefan Kilisesi
cerkiew
Ilustracja
Państwo

 Turcja

Miejscowość

Stambuł

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Bułgarski Kościół Prawosławny

Wezwanie

św. Szczepana

Wspomnienie liturgiczne

27 grudnia

Położenie na mapie Stambułu
Mapa konturowa Stambułu, w centrum znajduje się punkt z opisem „Cerkiew św. Szczepana”
Położenie na mapie Turcji
Mapa konturowa Turcji, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Cerkiew św. Szczepana”
Ziemia41°01′54,6″N 28°56′59,2″E/41,031833 28,949778

Cerkiew św. Szczepana[1] (tr Sveti Stefan Kilisesi, bg Църква Свети Стефан) – prawosławna cerkiew w Stambule, zwana również Kościołem Bułgarskim. Znajduje się nad Złotym Rogiem w dzielnicy Balat. Należy do Bułgarskiej Cerkwi Prawosławnej.

Na początku w tym miejscu znajdował się niewielka drewniana cerkiew. Po jej pożarze bułgarscy chrześcijanie uzyskali 25 czerwca 1890 zgodę sułtana na zbudowanie nowej świątyni. Z inicjatywy egzarchy bułgarskiego Józefa 27 kwietnia 1892 położono kamień węgielny pod budowę nowej świątyni. Wybrany armeński architekt Hovsep Aznavor ze względu na słabe podłoże zdecydował się na lekką konstrukcję stalowo-żeliwną po odrzuceniu konstrukcji żelbetowej[1]. Po ogłoszeniu międzynarodowego przetargu, poszczególne elementy, o wadze 500 ton zostały dostarczone w latach 1893 do 1896 przez firmę Rudolph Philipp Waagner z Wiednia. Wysłano je barkami przez Dunaj i Morze Czarne. Po półtorarocznej budowie świątynia została poświęcona 8 września 1898.

Pierwszy ikonostas wykonany dla cerkwi utrzymany był w stylu wyraźnie nawiązującym do sztuki zachodnioeuropejskiej. Egzarchat Bułgarski nie przyjął go jednak i zamówił nową konstrukcję w moskiewskiej pracowni Nikołaja Achapkina. Ikony napisał Lebiediew, również artysta moskiewski, podczas gdy sześć dzwonów dla cerkwi powstało w Jarosławiu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Remont żelaznej cerkwi, Przegląd Prawosławny, nr 4 (224), kwiecień 2004

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]