Cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Moskwie (Kołomienskoje)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej
Храм Казанской Иконы Божией Матери
cerkiew parafialna
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Moskwa
Miejscowość Coat of Arms of Moscow.svg Moskwa
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia moskiewska miejska
Wezwanie Kazańskiej Ikony Matki Bożej
Wspomnienie liturgiczne 22 października/4 listopada
Przedmioty szczególnego kultu
Cudowne obrazy Ikona Matki Bożej „Władająca”
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej
Cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej
Cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej
Ziemia 55°40′06,8″N 37°40′02,2″E/55,668556 37,667278
Strona internetowa

Cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożejcerkiew w Moskwie, w dekanacie św. Daniela Słupnika eparchii moskiewskiej miejskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Dawna cerkiew domowa przy pałacu carskim w Kołomienskoje, obecnie część muzeum-rezerwatu „Kołomienskoje”.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Drewniana cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej została zbudowana na terenie carskiej posiadłości w Kołomienskim w latach 30. XVII w. Plan budowy obiektu istniał jednak już wcześniej, w 1612, gdyż car Michał pragnął w ten sposób upamiętnić zwycięstwo nad armią polsko-litewską. W 1651 zastąpiono ją świątynią murowaną, wzniesioną z cegły. Budowla była połączona z carskim pałacem w Kołomienskim i pełniła funkcje cerkwi domowej dla przebywających w posiadłości członków rodziny panującej. Dostęp do cerkwi bezpośrednio z pałacu umożliwiła kryta galeria. Patronką obiektu sakralnego była Kazańska Ikona Matki Bożej, uważana za opiekunkę rodziny Romanowów[1].

W latach 60. XVIII w. rezydencja carska w Kołomienskim została przeniesiona na nowe miejsce. W związku z tym dawna prywatna świątynia carska stała się cerkwią parafialną. Od tego czasu była nieprzerwanie czynna, z wyjątkiem lat 1941–1942[1].

Szczególną czcią otaczana jest przechowywana w cerkwi Ikona Matki Bożej „Władająca”, uznana za cudotwórczą w 1917, zwrócona do świątyni w 1990[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew została wzniesiona w stylu typowym dla moskiewskiej architektury sakralnej XVII stulecia. Zaprojektowano ją na planie prostokąta z dwoma skrzydłami mieszczącymi wejścia do świątyni, prowadzącymi do cerkwi górnej. Nad północnym skrzydłem znajduje się unikalna w architekturze siedemnastowiecznej dzwonnica na planie kwadratu kryta dachem namiotowym[1]. W ścianach zachodniej, północnej i południowej wybito po cztery okna. Budynek posiada pięć cebulastych kopuł[1].

Pierwotny wystrój wnętrza cerkwi nie zachował się; freski znajdujące się w niej powstały po 1991[1]. Nowoczesny jest również pięciorzędowy ikonostas przed głównym ołtarzem. Znacznie skromniejsza konstrukcja tego typu, wykonana w stylu empire, znajduje się przed bocznym ołtarzem św. Awerkiusza[1].

Nietypowym elementem wyposażenia świątyni jest figura Chrystusa w więzieniu, która może być zarówno dziełem twórcy rosyjskiego, jak i rzeźbiarza pochodzenia zachodniego (być może polskiego)[1].

Przypisy