Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Moskwie (Priesnienskij)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela
Храм Рождества Иоанна Предтечи
Distinctive emblem for cultural property.svg 7710635000
cerkiew parafialna
Ilustracja
Widok od zachodu
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Moskwa
Miejscowość Coat of Arms of Moscow.svg Moskwa
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia moskiewska miejska
Wezwanie Narodzenia św. Jana Chrzciciela
Wspomnienie liturgiczne 24 czerwca/7 lipca
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela
Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela
Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela
55°45′31,8″N 37°34′19,3″E/55,758833 37,572028
Strona internetowa

Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzcicielaprawosławna cerkiew w Moskwie, w dekanacie centralnym eparchii moskiewskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela w dzielnicy Priesnia została wzniesiona w 1685 r. Była to budowla drewniana. Na jej miejscu w 1734 r. zbudowano nową świątynię murowaną pod tym samym wezwaniem. W latach 1806–1810 z fundacji cerkiewnego starosty Riezanowa dostawiono do niej dzwonnicę[2].

Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela jako jedna z nielicznych prawosławnych świątyń w Moskwie przez cały okres radziecki nie była zamykana, a po II wojnie światowej stała się jedną z najczęściej odwiedzanych przez wiernych cerkwi parafialnych. W budynku sprawowali nabożeństwa między innymi patriarchowie moskiewscy i całej Rusi: Aleksy I, Pimen i Aleksy II, a także przybywający z oficjalnymi wizytami do Moskwy patriarchowie: aleksandryjski – Mikołaj VI – i jerozolimski – Diodor[2].

We wnętrzu cerkwi, według opisu z 1861 r., znajdowały się ikonostasy w stylu empire. W 1892 r. zastąpiono je konstrukcjami naśladującymi ikonostasy z moskiewskiego soboru Chrystusa Zbawiciela. W latach 90. XIX wieku przy cerkwi znajdowała się pracownia Wiktora Wasniecowa i ten właśnie artysta wykonał w niej freski, w tym kompozycje „Bóg Słowo”, „Ojcostwo” i „Złożenie do grobu”, analogiczne do tych, które namalował w soborze św. Włodzimierza w Kijowie. Wasniecow ukończył prace nad freskami w 1898 r., cztery lata po tym, gdy zakończył prace w Kijowie. Malarz nie tylko sam tworzył dekorację wnętrza cerkwi, ale i kierował pracami przy wykonaniu mozaik w świątyni. Umieszczony za ołtarzem obraz „Pokłon wojowników” jest natomiast kopią obrazu Wasilija Wierieszczagina z soboru Chrystusa Zbawiciela[2].

Z uwagi na fakt, że cerkiew nigdy nie była zamykana, zachowały się w niej liczne ikony z XVII i XVIII w. Ikona patronalna świątyni została napisana przez Jefima Iwanowa w 1686 r. Po 1989 r. na wyposażeniu obiektu znalazły się także wizerunki nowych świętych kanonizowanych przez Cerkiew począwszy od tego roku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Храмы, centralnoe-blagochinie.ru [dostęp 2017-10-27].
  2. a b c d История, www.ioannpr.ru [dostęp 2017-10-27].