Cesarski Meczet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cesarski Meczet
Ilustracja
Widok meczetu od frontu.
Państwo  Pakistan
Miejscowość Lahaur
Wyznanie islam
Rodzaj meczet
Historia
Data budowy 1673
Położenie na mapie Pakistanu
Mapa lokalizacyjna Pakistanu
Cesarski Meczet
Cesarski Meczet
31,58807°N 74,31012°E/31,588075 74,310125

Cesarski Meczet (urdu بادشاہی مسجد, Badśahi Masdźid; ang. Badshahi Mosque) – meczet znajdujący we wschodnim Pakistanie, w stolicy prowincji Pendżab, Lahaur.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Widok wnętrz meczetu

Zbudowany przez ostatniego z Wielkich Mogołów, Aurangzeba. Jest jednym z największych meczetów na świecie. Inspiracją dla budowli mogły być powstałe wcześniej Wielki Meczet w Delhi oraz Tadź Mahal. Architektem meczetu był przybrany brat cesarza i gubernator Lahaur, Muzaffar Husajn znany również jako Khan Koka. Aurangzeb pragnął wybudować meczet w celu upamiętnienia jego kampanii wojskowej przeciwko wojskom Śiwadźiego. Po zaledwie dwóch latach budowy, meczet został otwarty w 1673 roku.

Nad łukowym wejściem znajduje się wiele małych wieżyczek wykonanych z czerwonego piaskowca i marmuru. Przy wejściu, na białym marmurze znajduje się napis informujący i upamiętniający budowniczych. Zewnętrzne ściany meczetu wyłożone są kamiennymi panelami; każdy narożnik zwieńczony jest wieżyczkami z czerwonego piaskowca i kopułą z białego marmuru. Najwyższe wieżyczki mają 53,75 metrów wysokości. W komorach znajdujących się powyżej bramy meczetu umieszczone są relikwie przypisane Prorokowi islamu, jego córce i synowi. Wśród relikwii znajdują się: zielony turban, zielone spodnie i pantofel noszony przez proroka Mahometa oraz odcisk stopy w kamieniu w kolorze piaskowym[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]