Chiropraktyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chiropraktyk wykonujący zabieg na piersiowym odcinku kręgosłupa

Chiropraktyka – dziedzina medycyny niekonwencjonalnej, utożsamiana z kręgarstwem. Rodzaj terapii manualnej opartej na diagnozie, leczeniu oraz zapobieganiu mechanicznym zaburzeniom i dysfunkcjom narządu ruchu. Została stworzona pod koniec XIX w. w Stanach Zjednoczonych przez D.D.Palmera.

W szczególności skupiona na manipulacji kręgosłupa, gdyż według pierwotnych hipotez chiropraktycznych schorzenia układu ruchu mogą wpływać na ogólne zdrowie organizmu poprzez system nerwowy[1].

Efektywność[edytuj | edytuj kod]

Współcześnie, chiropraktycy w swojej pracy stosują szeroką gamę technik, jak mobilizacje lub manipulacje stawów i tkanek miękkich a także fizyko- i kinezyterapię oraz poradnictwo profilaktyczne[2][3]. Prowadzone badania naukowe dowodzą zróżnicowanego stopnia skuteczności stosowania technik chiropraktycznych w leczeniu rozmaitych schorzeń, konkludując brak zarówno wyższości jak też mniejszej skuteczności w porównaniu z innymi powszechnie stosowanymi w konkretnych jednostkach chorobowych metodami[4][5][6][7]. Większość ludzi szukających pomocy u chiropraktyków cierpi na bóle pleców[8], a koszty terapii chiropraktycznej i komplementarnej są często niższe w porównaniu z medycyną konwencjonalną, dając podobne rezultaty[9][10][11].

Bezpieczeństwo[edytuj | edytuj kod]

Leczenie chiropraktyczne jest ogólnie bezpieczne jeśli zabiegi wykonane są umiejętnie i dokładnie. Manipulacja kręgosłupa jest relatywnie bezpieczna, jednak jak w przypadku innych terapii, istnieją przeciwskazania i mogą wystąpić skutki uboczne[12].

Edukacja chiropraktyczna[edytuj | edytuj kod]

Kryteria edukacyjne i struktura programów chiropraktyczych oferowanych w szkołach na świecie regulowane są przez wytyczne Międzynarodowej Organizacji Zdrowia (WHO) z 2005 roku[13]. Organizacja The European Council On Chiropractic Education zajmuje się akredytacją placówek edukujących chiropraktyków w Europie. Placówki te znajdują się w Danii, Francji, Wielkiej Brytanii i Hiszpanii[14]. Akredytowani chiropraktycy praktykujący w krajach Unii Europejskiej zrzeszeni są w European Chiropractor’s Union (ECU), założonej w 1932 roku w Londynie. Obecnie członkami ECU jest 20 krajów[15].

Przypisy

  1. CF. Nelson, DJ. Lawrence, JJ. Triano, G. Bronfort i inni. Chiropractic as spine care: a model for the profession. „Chiropr Osteopat”. 13, s. 9, Jul 2005. doi:10.1186/1746-1340-13-9. PMID 16000175. 
  2. B. Trybulec, M. Chwastowski. Chiropraktyka w leczeniu w zespołach bólowych dolnego odcinka kręgosłupa. „Rehabilitacja w Praktyce”. 2/2008. s. 22-24. 
  3. TJ Kaptchuk, DM Eisenberg. Chiropractic: origins, controversies, and contributions. „Arch Intern Med”. 158 (20), s. 2215–24, 1998. PMID 9818801. 
  4. E Ernst, PH Canter. A systematic review of systematic reviews of spinal manipulation. „J R Soc Med”. 99 (4), s. 192-196, 2006. PMID 16574972. 
  5. E Ernst. Chiropractic spinal manipulation for neck pain: a systematic review.. „The Journal of Pain”. 4 (8), s. 417-421, 2003. PMID 14622659. 
  6. SM Rubinstein, M van Middelkoop, WJ Assendelft, MR de Boer i inni. Spinal manipulative therapy for chronic low-back pain.. „Cochrane Database Syst Rev.”. 16 (2), s. CD008112, 2011. doi:10.1002/14651858.CD008112.pub2. PMID 21328304. 
  7. G Bronfort, M Haas, RL Evans, LM Bouter. Efficacy of spinal manipulation and mobilization for low back pain and neck pain: a systematic review and best evidence synthesis.. „The Spine Journal”. 4 (3), s. 335-56, 2004. PMID 15125860. 
  8. Lawrence DJ, Meeker WC (2007). "Chiropractic and CAM utilization: a descriptive review". Chiropr Osteopat 15: 2. doi:10.1186/1746-1340-15-2. PMC 1784103. PMID 17241465.
  9. Legoretta AP, Metz RD, Nelson CF, Ray S, Chernicoff HO, DiNubile NA: Comparative analysis of individuals with and without chiropractic coverage. Arch Intern Med 2004, 164:1985-1992.
  10. Arcury TA, Preisser JS, Gesler WM, Sherman JE: Complementary and alternative medicine use among rural residents in western North Carolina. Compl Health Practice Rev 2004, 9:93-102
  11. Lind BK, Lafferty WE, Tyree PT, Sherman KJ, Deyo RA, Cherkin DC: The role of alternative medical providers for the outpatient treatment of insured patients with back pain. Spine 2005, 30:1454-1459.
  12. World Health Organization (2005). WHO guidelines on basic training and safety in chiropractic (PDF). ISBN 92-4-159371-7
  13. Traditional and Complementary Medicinehttp://www.who.int/medicines/areas/traditional/Chiro-Guidelines.pdf
  14. Institutions holding Accredited Status with the ECCE (ang.). The European Council On Chiropractic Education. [dostęp 2013-08-03].
  15. European Chiropractors' Union http://www.chiropractic-ecu.org/default.asp

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.